zaterdag 18 maart 2017

Let's party: Liv is acht!

Acht jaar, dit juffertje, deze zonnige, vrolijke zebrameid. Nog steeds met als talent nummer 1: blij zijn met de dingen zoals ze zijn.

Ze neemt het me dus vast ook niet kwalijk dat ik de traditionele 10-maart-post voor haar verjaardag een paar dagen heb verschoven... ze kreeg er een jurk voor in ruil die in het Lotte-Martens-Blogtour-plaatje past en ze is daar 'vrij vrolijk' over.

Ze mocht er mee naar school - dat leest u goed, met een witte jurk in een handwasstofje, feest is feest - en dat deed mijn achtje blinken. Gewapend met een zelfgemaakte koekjestaart. Ik kan er wel aan wennen dat het kind zelfstandig wordt: ik moest alleen nog decoreren. Dat deed ik met plezier volgens haar idee: een lijntjesblad met de namen van alle kindjes van de klas. Met hoofdletters, want dat leer je als je acht bent.



In haar jurk zit 1 paneel verwerkt van de zotste stof die ik ooit gebruikte: Plissé Limonium Black. Hoewel er veel plissé bestaat die twee kleuren combineert, is deze toch wat anders dan anders. De manier waarop de stof is bedrukt, maakt dat ze kameleongewijs verschillende gedaantes aanneemt. Het eerste lapje dat ik in handen kreeg, vouwde ik wel dertig keer in en uit elkaar, terwijl ik in mijn hoofd accordeon speelde.

Dit is de 'in elkaar' versie'.


Die zelden zo te zien is: als Liv beweegt, neemt het voorpand van de jurk de leukste vormen aan.


En als ze niet beweegt, durft ze zelf ook wel eens een 'airke' te accordeonnen.



Het patroon is nogmaals Just Knot It. Stel je deze jurk voor met de gouden of zilveren versie van de stof, en het lentefeest- of communieplaatje klopt ook wonderschoon, in mijn ogen.



Ik maakte de versie met geplooid voorpand, maar verving die plooitjes door een lapje uit het paneel. Even zoeken hoe dat het best zou gaan, maar eens ik de truc had ging het prima: de plooitjes bij elkaar kleven met plakband, en het bovenstuk van het voorpand er omgestreken met een topstitch aan vast zetten.

Ook voor het rokdeel ging ik aan de slag met plakband en maakte ik een ritme: vijf plooitjes bij elkaar en eentje los. Zo haalde ik met gemak een rokje - maat 134 - uit 1 paneel en had ik nog overschot.




Ik tekende een alternatief rugpand voor Just Knot It. Misschien zorg ik er binnenkort wel voor dat dat extraatje beschikbaar wordt: ik vind het wel mooi dat je op deze manier paspel kunt toevoegen aan de hals.


Nog overschot, zei ik! 'Iemand' had geen bezwaar.


Zelfde recept voor het rokje: plakband en plooitjes bij elkaar kleven. En een glitterelastiekje.


Zanne is de grootste plissélover hier in huis - ze gebruikt de overschotjes na mijn naaiwerk als halsketting of sjaal - en ze had ook een bijzonder duidelijk idee over welke combi ze ervan wilde maken. Minder feestelijk, wat meer 'hipster wise', ik liet haar begaan.


De zwart-wit liefde is een fenomeen dat bij Liv al zo lang aanhoudt dat het blijvend lijkt. De eerste keer dat ik erover blogde was al in 2014, en ook nu blijft 'alle dieren met wit en zwart' het vaste antwoord op vriendenboekjes die "lievelingsdier?" vragen. (Hoewel ze na jaren van brandweervrouw en een korte omzwerving langs architect, nu consequent voor kapster gaat.) Ze kocht met haar spaarpotcentjes een zelf in elkaar te naaien pinguïnduo bij Veritas en naaide het tweetal helemaal alleen in elkaar. Een aanrader voor startertjes, al voorzie je best dubbel zoveel vulling als het pakket je biedt. Moederlief fier. Of de waggelaars mee op de foto mochten? Welja zoetje.




Het voordeel van zo'n langdurige liefde is dat je, op het moment dat we voor een zwart-wit fotoreeks gaan, best wat vrienden om je heen hebt die kunnen meespelen. Ze heeft zich een consequente huisstijl aangemeten, en stond er op dat iedereen daarin zijn plaats kreeg.



Dat ziet er allemaal wat geboetseerd uit... tot de dames ontdekten dat het gezelschap ook prima kan dienen om op elkaar te kloppen. 



Of om mee te gooien!


Ieder zijn consequente liefdes zeker? Haar liefde voor zwart-wit, de mijne voor knopen-zonder-zichtbare-gaatjes... voor blote rugjes...


... en voor lieve dochters!



Ben je zoek naar de Lotte Martens stoffen? In de online catalogus zie je de collecties en de lanceerdata. Lotte Martens doet enkel de productie van de stoffen, de verdeling verloopt via de groothandel. Ben je op zoek naar een bepaalde stof, dan google je best even de stofnaam, om te weten welke verdeelpunten die bepaalde stof in voorraad hebben.

vrijdag 17 maart 2017

Communie- of lentefeestinspiratie: part II

Ik krijg de vraag wel vaker de laatste dagen: "Ik zou Just Knot It graag gebruiken als patroon voor de communie- of lentefeestoutfit voor mijn dochter, heb jij tips?" Ik maakte een tijdje geleden zelf al een voorbeeld dat misschien bruikbaar is, maar ik vul even aan met mooierds die ik het voorbije halfjaar op het net zag passeren.

Boeketje lente
Just Knot it wordt met een speelse stofkeuze een jurk voor boomklimmers en spring-in-'t-veldjes, maar kan ook iets heel romantisch en feestelijk worden als je voor romantischer stoffen kiest. Ik vond heel veel versies die de lente ademden, en foto's die zo al communiekaartjes leken, enkel de naam en de datum ontbrak.


Ik grijp zelf spontaan niet zo snel naar kleine bloemetjes, maar ik heb de voorbije maanden mijn mening wat dat betreft grondig moeten herzien.

Feest in print
Ook grote prints kunnen heel feestelijk zijn. De zomerzwanen van Bambiblauw werden op meerdere plekken tot Knot-jes omgetoverd en dat feestplaatje klopt helemaal.


Feest is altijd een beetje schitteren
Je stofkeuze moet niet per se heel communie-achtig zijn om een feestjurk te maken. Een streepje bling toevoegen in de details, bijvoorbeeld met paspel, maakt van een zomerjurk meteen een feestjurk, zelfs als de hoofdtoon zwart is.


Nog meer bling
Mag je feesteling nog meer stralen dan een streepje? Els van Lola With Love gebruikte paillettenstof voor het bovenste stukje van het topje.


Kilometers paspel
Het patroon voorziet paspel als optie aan de mouwen, maar ik zag veel naaisters met succes kilometers toevoegen op alle mogelijke plekken, en soms geldt: hoe meer lint, hoe feestelijker! Deze prachtjurk van a naais ID bijvoorbeeld doet qua stofkeuze niet meteen de kerkklokken luiden, maar wat een plaatje met die paspelstroken en die bloemen! Ik kan er meteen een hele tafeldecoratie bij bedenken.


Gestructureerd feesten
Deze versie zag je hier al eens eerder passeren, maar is te mooi en toepasselijk om niet in het rijtje te plaatsen: Just Knot it is ook prachtig feestelijk in een stof met structuur.


Kantje boordje
Kant staat in mijn top 5 van feestelijke stoffen. Kaatje Naaisels voegde een stuk kant toe over het hele rugpand, met erg mooi resultaat. Het kan ook subtieler: vind je het rugje zelf te bloot voor een passage in de kerk? Maak dan een kanten topje dat je als onderhemdje gebruikt, met een halsuitsnijding die niet zichtbaar is aan de hals- en armgaten. Op de rug zie je het kanten detail dan heel mooi onder het knoopje zitten.


Hou de blog in de gaten, want morgen post ik zelf nog een portie inspiratie, met de coolste stof die ik ooit verwerkte. Stop jij je feesteling in een Just Knot It? Dan zie ik heel graag een glimp, via #justknotit of #mindthewhale!

dinsdag 14 maart 2017

Lotte Martens' Let's Party: grensverleggend feesten

Eind mei vieren we dat ze groeit, dat Livjelief. Dat ze acht is en vrolijk. Wie haar helpt groeien, feest mee. Haar eigen outfit is in wording, volgens strikte suggesties en wensen, waarvan 'geheimhouding tot het feest' er een is. Te respecteren dus: geen Liv in feesttenue op het blog tot eind mei. Ze leerde meteen wat embargo betekent.

Over mijn outfit zei ze niets. Dus ik hing met plezier mijn kar aan de blogtour van de Let's Party collectie van Lotte Martens. Topstof, en een deadline die me nog maanden geeft om met de rest van het feest bezig te zijn: ik was kandidaat.

Ik koos voor een intrigerend maar niet evident stofje. 


Lunari Green en ik hadden een momentje nodig om elkaar te begrijpen. Prachtig en bijzonder, mosgroene kant met een subtiele koperen print die, afhankelijk van hoe je ze draait, toch over het hele stofoppervlak glanst. Ik kan meteen zeggen: het kwam goed tussen ons.

Ik nam een Burdajurk als basis en liet naar goede gewoonte geen spaander heel van het patroon: van recht naar koker...


 van ronde hals naar 'iets anders', 


van rugsplit naar split vooraan op mijn been.


Maar de grootste twist aan het patroon was het rugpand, waar ik wat goochelde met de prinsessennaden en ze hier en daar met een boog verbond, en er een stuk kant tussenin puzzelde. Om de stof maatvast te verwerken knipte ik het patroondeel en streek ik vervolgens een streep naadband rondom op de naadwaarde. Ik stikte net naast die band en kon zo de elasticiteit omzeilen.



Ik trok de bogen door tot in de mouwopening en doorstikte het geheel.


Plan was om er een laagje stof achter te stoppen. Die stof was ook voorzien. In het beleg van de hals zit een stukje effen koperen stof.



Op de schets tekende ik die koperen stof ook zedig onder de kanten rug. Maar die moest er pas helemaal op het einde achter, en bij een pasbeurt stelde de wederhelft zijn veto. Dat die stof veel beter uitkwam zonder een hele laag bling eronder, enzo, en dat het ook helemaal niet misstond. Way out of my comfort zone, dat plan. Dus ik deed een kleine opiniepeiling op neutraler (vrouwelijk) terrein. Daar gaf men de wederhelft gelijk: een open rug misstaat niet en is feestelijk en het mag wel, voor een lentefeest eind mei.


Lingeriegewijs deed ik een kleine tour de force. 'Loos' is geen optie, zonder in detail te treden. En elke vindbare rugverlager verloor het van de niet op dergelijke dilemma's voorziene ruguitsnijding. Uiteindelijk opereerde ik een BH, met behulp van een stuk glitterelastiek. Mooi zichtbaar is niet lelijk, zoiets.


Ik uit mijn comfortzone, iedereen uit zijn comfortzone! Zoiets moet ik gedacht hebben. Tussen de fotodeadline en de regenperiode zat 1 enkele stralende zon-dag. Ik verwachtte die dag een over-de- vloer-ganger en dat werd mijn Chinees vrijwillige fotograaf. Ik metselde de lunch in hapjesvorm en we deden van nepfeestje, zo op een vrijdagmiddag. We hadden - zoals altijd - lol. Duimen dat ik dat zonnetje ook meekrijg op de echte feestdag! Want over een passend kledingstuk voor over deze jurk had ik precies nog niet nagedacht...


Stof: Lunari Green van Lotte Martens gecombineerd met mosgroen licht elastisch katoen (Pauli Leuven) - Koperen diolen (Pauli Leuven).
Met 1 paneel van de kanten stof - dwars gebruikt - had ik ruim voldoende voor het rugdetail, ik heb nog genoeg over voor bijvoorbeeld de rugpas van een blouse, mijn volgende plan met deze stof.

Ben je zoek naar de Lotte Martens stoffen? In de online catalogus zie je de collecties en de lanceerdata. Lotte Martens doet enkel de productie van de stoffen, de verdeling verloopt via de groothandel. Ben je op zoek naar een bepaalde stof, dan google je best even de stofnaam, om te weten welke verdeelpunten die bepaalde stof in voorraad hebben. Op zoek naar inspiratie? Hier zie je een heleboel glimpjes! 

woensdag 1 maart 2017

Koken met koters: konijnijsjes

Krokusvakantie, crossen in de bossen? Dan bent u avontuurlijker aangelegd dan ondergetekende... ik hou het bij dit weer liever droog en creatief.

Liv en Zanne hadden geen bezwaren toen ik het thema van de dag aankondigde. Ze ontdekten recent het bestaan van deze webstek en wilden - als grote fans van Jill - zelf ook eens uitleggen hoe je iets moet maken. De meeste foto's zijn van de hand van Zanne. Best makkelijk om je handen vrij te hebben tijdens het stap-voor-stappen, vond ik!

Wij tonen u: konijnen-verrassingsijsjes. Met een verrassingsei, type Kindersurprise, maak je een plezant paassnoeperijtje. (Andere merken mogen ook, maar volgens mij geeft de wit/melkcombinatie van 'de echte' de juiste smaak aan de ijsjes.)


Het recept kwam in mijn bezit via mondelinge overlevering. Altijd fijn om met culinair onderlegd gezelschap op weekend te gaan. In haar verhaal vul je hele eitjes die je terug aan elkaar plakt. Ik vond een halfje ruim voldoende voor een kindermond, en verzon er paasgewijs een paar oren bij. Voor de oren print je dit sjabloon.





















Onze diepvriezer heeft - net als het weer - wat last van zijn thermostaat. Maar de dames vonden de konijnen ook met sneeuwlaagje best lekker. En wat deed Liv, terwijl Zanne foto's maakte van mij? Met haar eigenlijk fototoestelletje plaatjes maken van Zanne. Niet allemaal even scherp maar wel lollig. Vanaf nu bloggen we mét assistent voor the making of!