dinsdag 16 december 2014

Een elfje dat opvalt

Een sjaal, dat verliest ze steeds en de haar aangeboden exemplaren prikten of jeukten of waren te warm of te koud. 

Dus nam ik een breiring en maakte haar een kraag. Ze paste hem, vers uit bad, en vond hem warm en niet prikkend en handig. 

Zij vond mij lief. Ik mocht een foto trekken. Af en toe mag een mama eens verliefd zijn op haar broedje. Ik vond haar net een elfje.

Liv

Een elfje dat opvalt! Want bij daglicht is het ding ordinair rood:

sjaal

Maar zet er een fotoflits op (of schijn eens met je koplampen), en de reflectiedraad in de wol zorgt er - hopelijk - voor dat er geen auto's tegen mijn elfje zullen rijden. 'Opvallen in het verkeer' blijkt wel wat een blogthema, hier. De wol heet 'Lumio' en vond ik bij Veritas.

flits

Ik maakte de kraag in de cafetaria van de sportzaal. Terwijl Zanne zich bekwaamde in de 'chassé' en andere balletpasjes, dronken wij koffie en chocomelk. 

Elk met 'onze brei'. 
Zij gewoon rechtdoor. 
Ik zo goed als even gewoon, met wat rechten en averechten.


Zij maakt, traag maar zeker, een muts. Voor haar baby. 
Ik maakte een kraag. Voor mijn baby.

De winter kan denk ik niet warmer en gezelliger worden.

staren


zondag 14 december 2014

10 maal 2014

Ik bladerde door het jaar van Oon, een jaar waarvan ik een aanzienlijk deel gekaapt hebt. Het resultaat van die kaping vindt u in de betere boekhandel. (En ook bij Delhaize, werd me verteld, geen idee of u dat onder de noemer 'betere boekhandel' plaatst.)

Oon vroeg me ook naar mijn jaar. Ik vat het voor u samen:

11

Zegt dat genoeg? Ik blader door mijn jaar met een glimlach van oor tot oor. Voor wie toch graag iets meer details zag, en de 10 gevraagde beelden: 2014 was een jaar met:

* Nieuw leven. Een nichtje dat de wereld intussen kruipend onveilig maakt. Op 1 januari zat ik nog volop kaartjes en stof te tekenen, op 10 januari zei Emlin hoi.

1

* Nieuw gevaar op de latten. De dochters kregen er niet genoeg van. Tot groot plezier van hun vader, die zijn erg vroege sneeuwtraining vruchten zag afwerpen.

5

* Nieuwe ontmoetingsplekken. Voor warme weekends met fijne mensen. We waren koninginnen in de Valeriushoeve. En zij, met zo veel plezier samen, klein prinsengebroed.

7

* Nieuwe expressievormen. We ruilden de lelijke zetel voor een levensvoorraad strijkparels. Zanne parelde haar idool.

3

* Nieuwe elementen in mijn kluizenaarsverblijf. De knopenkast kreeg gezelschap van een Tomado. En van mij, zo ongeveer elke vrije seconde tussen januari en augustus.

4

* Nieuwe vulling voor het boek met familiekronieken. "Van die ene keer dat we een mooie foto gingen maken voor op de kast, met alle kleinkinderen samen". Ik toon u de beste poging.

6

* Nieuw kindertainment. De reuzenbellen van Omabetty. Zowat elke nakomeling uit de mij nauw-aan-het-hart liggende vriendenkring werd wel eens belgewijs beziggehouden dit jaar.

8

* Nieuwe hobby's. Waar de betrokkenen misschien nog niet zo veel van bakken, maar waar ze wel 100% in opgaan. Zij stralen, ik straal mee.

10

* Nieuwe hoogtes. Aan 'de touwen' in Frankrijk. Bij de dames hoog op de verlanglijst met 'dingen die we alle dagen zouden willen doen als dat mogelijk zou zijn.'

9

* En tot slot, u weet het, maar ik kan het moeilijk uit 2014 wegcijferen: een boek, een boek, een nieuw boek. Aaaah, mijn dikke vriendinnen en hun entourage, met man en mijn dochters, en zowat elk idee dat dit jaar in mijn hoofd opkwam, in een boek.


Lobke, Boomie, Juffra Toertjes, hoe was jullie jaar?

maandag 8 december 2014

Ren, dier! (Met tutorial en free printable)

Wat hangt er in uw boom? In de mijne hangen rendieren.

0_MetSter

Herten. Noem hen Moose, Rudolf of Reindeer, naar keuze. (Maar Eland mag ik niet zeggen van Liv, dan kijkt ze of ik iets heel erg vuils heb genoemd.) Die papieren beesten zaten zaterdag in mijn hoofd en hingen zondag in de boom: ik kreeg van de Sint een zalig rustig weekend cadeau. Met kindjes die het woord 'zoet' gestalte gaven. En die dit jaar - zelfs al genoten ze nog zo van het maakboomavontuur - een echte boom hadden geëist.

Ik knipte. Zij strijkparelden. En dan krijg je dit. (Het idee voor de ster vond ik op Pinterest.)

0_Indeboom
(Het enige wat ontbrak is deftig fotolicht. Maar wij ♥ guur weer als het binnen gezellig is!)

Het 'stalletje' zag ik bij boekenmaat Oon en bestelde ik bij Kidsdinge. Het zorgde al voor menige fantasievolle verbastering van het kerstverhaal. En staat al lang niet meer in de oorspronkelijke opstelling. Het is helaas niet meer verkrijgbaar, maar uw kleine huisgenoten hebben misschien ook veel plezier aan de gewone versie.

0_Familie

't Is al lang geleden dat ik nog eens een tutorial online zwierde. Er kwam wel een boek, maar dat is niet zomaar te grabbel natuurlijk. Welaan dan, geen naaiwerk, maar knippen en plakken deze keer!

Hoe Maak Ik Een Rendier? 
U leert het hier!

Nodig:
wit papier (+ 200 g)
strijkparels (ik koos telkens de kleur van de 'flapjes')
een strijkparelplaat waarvan de pinnetjes in rechte lijnen staan
contactlijm
dik garen (bv. cordonnetgaren)
wasspelden

1) Print de rendieren op dik wit papier

2) Knip het rendier uit. Aan de oren gebruik je best een fijn schaartje. Pons gaten in het 'voorhoofd' op de aangegeven plaats.

1_Knippen

3) Vouw de gekleurd flapjes om en vouw ze dubbel. Plak het achterste deel van het flapje met scotch tape aan de binnenkant van het rendier. (Lijm kan waarschijnlijk ook, maar tape is makkelijk en spaart je 'gesmodder'.)

3_Scotch

4) Strijkparel het gewei zoals het schema op de print aangeeft. Heb je kleine helpers? Dan kan het handig zijn om het schema met een alcoholstift op het plaatje aan te duiden. Dat spaart hen telwerk en dan houden ze langer vol. (Ik maakte 18 rendieren, Zanne parelde vier geweien en Liv tien). De stipjes haal je er nadien weer af met nagellakremover.

4_Parelen

5) Lijm het gewei aan de binnenkant van het rendier, net boven het gaatje. Ik gebruikte contactlijm en werkte dus in twee keren: eerst het gewei aan 1 kant, wachten, en daarna aan de andere kant. Als je een andere soort lijm gebruikt, kan het misschien in 1 keer. Hou er wel rekening mee dat het stevige lijm moet zijn: het papier trekt behoorlijk als je de oren tegen elkaar duwt.  

5_Lijmen

6_Dichtlijmen

6) Haal een stukje garen door de gaatjes en knoop vast tussen de oren. Maak verderop nog een knoopje zodat je een ophanglus krijgt.

7_Knopen

Et voila!

0_Klaar

Zo'n kerstboom, dat is elk jaar hetzelfde: dat ziet er mooi uit maar dat laat zich van geen kanten fotograferen. Niet met lichtjes uit en niet met lichtjes aan. Hopen en vertrouwen op uw verbeeldingskracht dan maar!

0_Boom

0_Indeboom

0_Ster

Fijne feesten, alvast!

zaterdag 6 december 2014

Roze en vastbesloten

Laten we vooreerst stellen: ik ben vrij tot zeer tevreden dat we het Sinttijdperk voor dit jaar alweer kunnen archiveren. Het bleek namelijk absoluut niet bevorderlijk voor de gemoedsrust van mijn jongste telg. Wat dan weer zijn rechtstreekse weerslag had op die van mij. En bijgevolg op de algehele sfeer in huis. 

De situatie is te onduidelijk voor Zanne, gediplomeerd zekerheidszoeker. Hoe vager en complexer de hele mythe haar wereld maakte, hoe duidelijker haar eigen instructies kwamen. Ze maakte een brief met tien wensen en schoot toen in paniek want eigenlijk wilde ze maar één ding. Een verkleedpak voor het zo exact mogelijk naspelen van ‘K3 - Drie Biggetjes - The Muscial’, waar ze de laatste weken een youtoubefascinatie voor kweekte die naar verslaving neigt.

Big_accessoires

Gezien dat spektakel naar schatting drie keer zo oud is als Zanne zelf, maakte ik me geen illusies dat de Sint dat kostuum in stock zou hebben. Het idee dat, wat betreft verkleedkledij, alles mogelijk is, heeft ze niet van vreemden, zeker? Roze ruitjesstof is ook al niet zo’n standaardproduct in december, maar onze noorderburen hebben gelukkig een eeuwige bron aan boerenbont.

Tweede paniekmoment. Zo’n pak stond niet in ‘de boekskens’ dus Zanne kleefde een uitgeprint computerbeeld op haar brief. Dat ging over een buste, dus ineens dikke tranen want de Sint zou vast alleen een bloesje brengen. Rustig, kindje. De Sint weet alles. Ook dat jij al zes keer heb aangestipt dat zo’n pak niet alleen een jurk bevat, maar ook lang blond haar, een neus, oren, witte handschoenen en witte sportschoenen. “Gelukkig heb jij al witte sportschoenen!” - “Ja, maar daar staat een rups op en op die van K3 staat geen rups.”

De Sint maakte een pakje in 1 geheel. Een pak met alle details zoals ze op het scherm terug te vinden zijn.


Met een gewone rits: “Liv, help jij Zanne even met verkleden?" x 20, want thuis heeft Zanne zelden gewone kleren aan. 


Big_rits

De Sint stikte  - niet met volle goesting maar wel met liefde - 27 knoopsgaten en fronste anderhalve meter boord voor een schortje. 


Big_knoopsgaten

De Sint zette de pruik op het hoofd van Zwarte Piet - sorry, geen beeldmateriaal - en vlocht volgens de instructies “kleine vlechtjes vooraan en grote vanachter.” Dat vroeg om enige creativiteit, want een gewone scheiding trekken in een pruik, dat geeft kale plekken. En er stond veel op de wenslijst, maar geen kale plekken. Het was even zoeken maar het lukte: onderaan zie je wat 'netje' maar dat valt haar dan weer niet op.


Big_rug

Big_zij

Alle Sintstress is over nu. Weggespoeld in alle geluk dat de uiteindelijke komst van Baardmans bracht.

U ziet haar neus niet onder die biggensmoel, maar hé - moedermoment - hij krulde van contentement! 


Big

Veel tijd voor foto’s kreeg ik niet. Het drukkingsmiddel jamaar-mama-heeft-dat-voor-jou-gemaakt-sta-nu-eens-stil was deze keer dan ook onbruikbaar. Zanne wilde actie.

YouTube aan. Dansbenen activeren. En gaan!


Big_actie

Big_actie2

“Zeg mama? Die rekjes van die haren die heeft de Sint gepakt uit ònze doos hè? En die oren van deze big…” - “Jaaaa…” (Nu gaan we het krijgen, zoals verwacht) - “… die hebben geen knik hè? Die van K3 wel.” Benieuwd hoe lang het gaat duren eer de Sint zelf niet meer aan haar Sherlockspervuur zal kunnen ontsnappen!

maandag 24 november 2014

Van trui naar jurk naar trui

Elk naaiboek lijkt zijn 'schot in de roos' te hebben: een ontwerp dat iedereen meteen aanspreekt en waar iedereen mee aan de slag wil. Voor Zo Geknipt!2 is dat het damest-shirt. Na de mooie exemplaren van Mieke lijkt heel blogland een appelen-en-peren-check op zijn eigen lijf uit te willen voeren.

Uit Stof Voor Durf Het Zelvers 2, de tweede boekentelg van Griet, zag ik al heel veel van die mooie knopentruitjes verschijnen. Ik ben nogal van de hacks, dus toen Vink deze mooie versie postte holde ik richting Pauli voor iets sweaterachtigs, met eenzelfde jurk-idee. Ik kocht er een meter grijze 'wafeltjesstof', iets wat erg in blijkt dezer dagen. (Ik weet dat niet hoor, ik ken eigenlijk weinig van de in's van het moment. Maar vermits er her en der kledingstukken in de collectie zitten in dergelijk materiaal, vermoed ik dat meneer Pauli iets very 2014 deed toen hij deze rol inkocht.)

Een jurk dus, zei ik. Hoe het komt dat ik dan toch een truitje presenteer? 

truitje

Het antwoord is eenvoudig: omdat de jurk werkelijk 'op niks trok'. Zo inhoudsloos ziet ze er best ok uit. Twee deelnaden in voor- en rugpand, zakjes die over de zijnaad lopen. Ik was aanvankelijk blij met het resultaat. De enige vage waarschuwing die in mijn hoofd weerklonk was die van naaibuddy Jill, die de stof aanschouwde en grapte dat het iets weghad van een peignoir.

jurk

Liv trok de jurk aan en wat bleek? Een peignoir. Ofte 'ochtendjas', voor onze noorderburen. Weliswaar geen lelijke peignoir. Maar toch: een meters te brede, vormeloze jurk noem je nog liever een mooie peignoir, dan een vuilniszak, toch? 

De combinatie van de stof, het model en mijn overijverigheid in het meten van Livs schouderbreedte, gaven geen gouden resultaat... Het had een mislukkeling in De Doos kunnen worden. Ware het niet dat ik nog een poging wilde wagen met het oorspronkelijke ontwerp: een truitje. Ik knipte de boel in twee en voegde een brede boord toe met een elastiekje. En eindigde met een zeer draagbaar truitje!

trui

balk

De - alweder moeilijk te fotograferen - gouden glans maakt dat de kleurliefhebbende dochter voor een keer ook fan is van grijs.

gouden spikkel

De 'schouderstof' is tricot van bij La Petite Couture en kon ik - met een fietspapa in huis - niet laten liggen. De knopen vond ik in mijn voorraad.

knopen2

De overschot, het 'onderstuk', was in normale omstandigheden misschien in de vuilbak beland. Maar in volle recykleertijd zou dat waarlijk oneerbiedig zijn. Dus maakte ik een vreemdsoortig recht rokje, met zakjes die noodgedwongen wat te hoog zitten. Onder het mom 'basics heb je nooit genoeg'.

rokje

De zwarte kousenbroek met gouden sterren komt van bij de schoonzus en maakt de draagmotivatie van het geheel des te groter!

Liv

Een dikke tong voor misbaksels, en hoera voor een leuk nieuw naaiboek!

maandag 17 november 2014

I’ve got the blouse, part I: wat doe ik met die lintjes?

Het was een donkere avond in november, maar daar merkten wij niets van. Wij stonden naast ons kersvers boekenboeleke op de boekenbeurs, gewapend met drie naaimachines en een stapel vilt. Wij maakten een voornamelijk jeugdig (en tot onze verbazing overwegend mannelijk) publiek wegwijs in de wondere wereld van het zo-rechtdoor-mogelijk stikken. Menige tiener voorzag zijn smartphone van een vilten hoesje. En zijn kerstwenslijst van het woord ‘naaimachine’. Wonderbaarlijk.

Ik stond - want dat kan ik goed - wat bedrijvig te doen aan de stand. Op de krukken aan onze signeertafel zaten Oon en Vink mijn druk gedoe te aanschouwen. (Oon&Vink, dat klinkt als een hip architectenduo, vindt u ook niet? Maar dit geheel terzijde.) Ze bekeken mij van top tot teen. En dat mochten ze in dit geval, want ik had een van mijn favoriete jurken aan. "Wij," spraken ze als uit één mond "vinden dat jij een patroon moet tekenen van die jurk."

Well allright. Welk weerwoord heb je te bieden als zulke eengezinheid goedkeurend naar je boezem zit te staren? Ik ondernam een poging. Voor het bovenstuk om te beginnen: The Blouse, part I. 

lintjes

De jurk in kwestie is gemaakt uit erg soepel vallende stof gemaakt van weet-ik-veel-welk-materiaal. Bij Petite Couture kocht ik een lap viscose van Atelier Brunette. Die stof is niet helemaal vergelijkbaar met het origineel, maar in elk geval zeer geschikt voor het maken van een blouse, en ze verwerkt ook heel makkelijk.

De mouwen zijn erg losse raglanmouwen. Ze komen tot net onder de elleboog en bieden zo aardig wat verluchting in een toch niet al te koud model. Vele voordelen, dus. Het 'lijf' stak, raglangewijs, in no time in elkaar. Het patroon heeft geen borstnepen en is eigenlijk zowat recht op recht. Maar door het brede model stoort me dat niet: het zit comfortabel en ziet er niet totaal vormeloos uit. 
rug

Ik overwon dapper mijn polosluitingvrees en probeerde iets aan de hand van de fototutorial van Spiegelstiksels. Zonder patroon was dat niet evident en het eindrusultaat is dan ook niet perfect. Zelfs al betreft het maar een 'valse polosluiting' (voor zover dat bestaat) waarvan de onderkant binnenin is afgewerkt. Maar ik heb de truc nu wel door!
polosluiting

decolleté

De kraag van mijn jurk loopt uit in twee linten die je knoopt aan de hals. Ze maken op die manier een meer zedige affaire van het van het behoorlijke diepe decolleté. Daar wringt het schoentje bij deze blouse. Dat het decolleté minder diep is dan het origineel, is enkel een probleem in de ogen van de liefhebbers. Maar ik moest de blouse uit een meter stof wringen (want die had ik vrij doelloos gekocht) en dat bleek een te nipte zaak voor een elegante lange 'das': hij is net te kort om, eens geknoopt, mooi naar beneden te vallen. Ik weet dus niet echt een blijf met die linten.
knopen

Dus laat ik ze maar open hangen! Misschien wat vreemd, maar het geheel moet dan ook worden geklasseerd onder de noemer 'draagbaar proefmodel'. Ik hoop snel tijd te vinden voor de sequel!
blouse

(Edit: ik ben niet van plan om een patroontje van mijn jurk te ontwikkelen en uit te brengen of zo, begrijp me niet verkeerd! Dat zou ik een beetje gek vinden ten opzichte van de ontwerper/ster van het origineel. Het namaken is dus enkel voor persoonlijk gebruik.)