maandag 4 mei 2015

La Maison Victor: de winnaars

Ik gaf mijn dochter een rekenmachine. Vroeg haar: maak eens een nummertje? De eerste vier die op mijn lijstje met kandidaten voorkwamen, winnen een exemplaar van La Maison Victor! En dat waren de nummertjes 09, 32, 65 en 86.

Lotte Pothé, Elke Veirman, Jozefien en Evelien Anné, mailen jullie je adres naar rietblogt (at) gmail (dot) com? Dankjewel!




Niet gewonnen? Niet huilen! Oon en ik mochten samen tateren in het boek, en mogen samen weggeven!

zondag 3 mei 2015

Een hemd, een broek en een spaarpot van stof

Ik toonde u al heer Siebe in zijn proefhemd. Vandaag is het menens: Siebesfeest! Hoewel we het proefhemd - naar mijn normen - eeuwen voor de deadline rond zijn lijf pasten, slaagde ik er toch in om vorige woensdag pas de laatste hand aan het feesthemd te leggen. Met de nodige spanningsopbouw tot aan de pasbeurt vrijdag: meneer vond het nodig om tussen begin maart en vandaag nog een aardig eind te groeien. Dus de - toen al een maat groter getekende - Theo werd nog verbreed aan de schouders en uiteindelijk, uit vrees voor openspringende knopen, in de zijnaad op een halve cm gestikt. Maar hé, hij past!
3

LML rug

Voor de stof zetten moeder en zoon zich op de bank voor een reis door stoffenwebshopland en landden ze bij Petite Couture. Rocket Age van Riley Blake voldeed aan alle voorwaarden: een echte jongensstof die figuratief is en toch niet kinderachtig. Een achtergrond in millimeterpapier, wat berekeningen waar ik geen touw aan vastknoop, en raketten in allerlei banen rond de aarde. Dat millimeterpapier is trouwens heel handig als je de plaats van de knopen moet bepalen!

LML hemd

En huppa, daar was meteen een thema voor het feest geboren. Ik gebruikte een stukje van de stof voor de uitnodiging en nam het raketje over: de genodigden verzamelden zich vanmiddag in de tuin rond Siebes lanceerplatform.

LML Siebesfeest

LML Ruimtereis

Aan de uitnodiging zit een scheurstrookje. Wie wil, kan Siebe een tip of wens meegeven voor zijn ruimtereis.

LML scheurstrook

Om die tips te verzamelen dachten we eerst aan een spaarpot. Maar uiteindelijk nam ik Zo Geknipt!2 ter hand en werd het een kokertoiletzak. Ik fronste even om wat ik zelf schreef - dat heb ik altijd als ik handleidingen moet volgen, dus ook die van mezelf. Maar ik kan u bij dezen bevestigen dat de uitleg klopt! 
LML toiletzak

In het deksel stopte ik een rits, die als spaarpotgleuf dient. 

LML spaarpot

De binnenkant kreeg een voering van toile cirée, zodat scout Siebe het geheel nog een nuttig tweede leven kan geven op kamp.

LML voering

Ik het hemd, Siebes moeder de broek, was de deal. Ook dat had wat voeten in de aarde. We vertrokken van een langere versie van de grootste maat van de Cisse. Want die vonden we allebei het mooist onder dat hemd. Siebe is een welgevormd, niet al te struis kind, maar een pasbeurt leerde ons toch dat maattabellen niet liegen. Dus gingen we over op een op maat getekende broek, maar wel met de details van de Cisse. Alle ontwerpcredits voor Zonen09, dus!

LML zonen09

17

De broek werd moeders werk. Aleen de ritsgulp, daarin durfde ik haar nog niet gidsen. Want dat deed ik zelf nog nooit! Dus die nam ik voor mijn rekening, met de Cissehandleiding erbij, en dat bleek weer helderheid troef. De voering van zakken en tailleband werd hemdenstof, om het geheel 'onzichtbaar bij elkaar te laten passen'. Want ik hou van dat soort folliekes, en Siebes mama ook. 

LML tailleband

We trokken nog even de zon in, voor een handvol foto's.

LML piep

En kozen uiteindelijk toch de binnenexemplaren voor Siebeskaartjes.

LML kaartjes

Zo'n feest met een huisstijl, dan is er sprake van nopjes bij deze dame! En wat nog fijner was: de feesteling zelf weet al die details ook wel te smaken.

Goeie ruimtereis, Siebe!

LML knipoog

woensdag 29 april 2015

Give-away: La Maison Victor

't Was volop zomer en picknickweer toen wij schreven aan Zo Geknipt!2. Maar toen het boek in de winkelrekken lag, werden de barbecuestellen al lang geruild voor fonduesetjes en de picknickdekens stilaan voor kersttafellaken.

Maar nu in het tijd om sommige zonnige recepten boven te halen. En dat vonden ook de mensen van La Maison Victor: de zomer lonkt, uw Franse broodjes zijn bijna gebakken... en verdienen op maat gemaakte zakken!



Het recept wordt uitgebreid belicht in de mei-juni-editie van het tijdschrift. Net als het boek zelf!


Ik kreeg er vier onder mijn hoede, en deel die graag uit aan vier picknickfans die met me willen delen wat zij onmisbaar vinden bij het buiteneten. Reacties onder dit bericht tot zondagavond, maandagochtend laat ik weten wie er een exemplaar van het tijdschrift heeft gewonnen.

maandag 27 april 2015

Hartige poffertjes voor kleine vegetariërs

Zit jouw weekmenu al in elkaar? Als 'vleesloos' en 'minderjarige tafelgenoten' randvoorwaarden zijn en je hebt een voorkeur voor 'gemakkelijk', dan heb ik misschien een tip. Een gerecht dat even snel klaar is als dit blogbericht. Je staat wel even te bakken, maar het resultaat wordt nog tijdens dat bakken zelf uit de kom gegrist.

Qua fotomateriaal moet je het doen met wat telefoonfoto's. Maar ik garandeer je dat het lekker was, mijn kleuters kunnen dat beamen. Verder ben ik nog steeds geen keukenprinses, dus vergeef me enige vaagheid in de omschrijving, want 'ik doe maar wat'. Maar 'wat' was wel eetbaar!

Hartige poffertjes met oesterzwammen en peterselie


Het poffertjesrecept dat de basis is voor wat ik maakte, is er eentje van Piet Huysentruyt. (Verder niet de meest diervriendelijke kok, dus ik ben hem enkel erkentelijk als leverancier van meestal-lukt-dat-wel-goed-kooktechnieken.)

Ik neem voor het gemak het geheel voor u over, want doorklikken met handen vol poffertjesdeeg, dat is niet zo handig.

Nodig:
1 ei
1/4 dl zure room
300 ml melk
300 g zelfrijzende bloem
100 g oesterzwammen
een kleine ui
een handjevol bladpeterselie
een handjevol geraspte emmentaler
peper en zout
bakboter
een poffertjespan, of - zoals ik - poffertjesplaten voor je wafelijzer

Hak de oesterzwammen fijn en snipper de ui. Hak ook de peterselie fijn. 
Bak de ui goudbruin, en voeg daarna de oesterzwammen toe. Bak nog een aantal minuten tot de zwammen gaar zijn, kruid met peper en zout.
Doe de bloem in een kom en maak een kuiltje in het midden. Breek daarin het ei, voeg de melk en de zure room toe. Doorroer het deeg goed met een klopper.
Roer de oesterzwammen en de ui door het deeg. Roer er vervolgens de peterselie en de kaas doorheen.

Verwarm poffertjespan en bak de poffertjes met een beetje boter aan elke kant bruin, of doe hetzelfde met je wafelijzer.

Klaar!
En wat aten we als dessert? De zoete versie!


zondag 19 april 2015

Regen met de kleur van de zon

Ze zijn intussen all over blogland: de wondermooie stoffen van Lotte Martens. Mijn beurt om bij te dragen aan de collectie handgemaaksels die eruit voortvloeien! Ik ken Lottes werk al een paar jaar, wegens een niet al te nabije aangetrouwde familieband. (De zus van de vrouw van de neef van de wederhelft, om precies te zijn.) Kleine wave hier, dus, toen de kledingstoffenlijn gelanceerd werd: de interieurstukken die ik tot dan toe zag speelden stuk voor stuk een spelletje om ter mooist.

Er waren een paar haren op mijn hoofd die dachten aan het hullen van de dochters in de lap ‘koperen regen’ in mijn handen. Laat ons zeggen, een drietal, van de naar schatting 120 000 op mijn hoofd. De rest schreeuwde unaniem: selfish sewing!

Lotte Martens

En zo geschiedde. De stof is zo stevig, knipt zo makkelijk en valt zo soepel dat ze wel wat Latijn verdiende. Dus dat stak ik erin. Model tekenen, proefjurk maken, tongpuntbijtend knippen, het was het allemaal waard.

Resultaat: een rechte, vrij deftige jurk met weinig versiering: enkel wat koperkleurige knopjes op de schouder breken de zee aan donkerblauw. 

Lotte Martens

Voor de rest mag de koperen print helemaal de show stelen. Deze boekenmaat zorgde voor decolleté-inspiratie. (Een woord waarbij ik - nu het op het scherm staat - de gniffelende commentaar van de wederhelft al kan ruiken.)

decolleté

Maar gegniffel of niet: ik vind hem best geslaagd, zo met die zijdelingse splitjes.

top

Lotte Martens

De rug werd een V. En voor het stapcomfort voegde ik een split toe aan de rok.

Lotte Martens

Na veel wikken en wegen en aarzelen knipte ik de print in twee en voegde ik hem weer samen in de zijnaad, zodat er een deel vooraan zit en een deel op de rug. Ik ben blij met die keuze: volledig op het voorpand werkte nogal, hoe zal ik het zeggen, verbredend.

Lotte Martens

Het geheel in elkaar krijgen vergde wat denk- en tornwerk. Maar zoals gezegd: verdiend Latijn. Enig minpunt aan de stof is dat ze vreselijk moeilijk te fotograferen valt. Resultaat: 50 tinten blauw en veel korrel op de foto's. Maar dat zal Lotte hoogstwaarschijnlijk worst wezen, en mij ook, au fond: real life counts nog altijd het meest.

Zou ik met een volgend lapje voor de dochterlijke glimlach gaan? Of nog eens mezelf trakteren? Ik zal er nog eens een zonnig dagje over denken. Geef me een cocktail en een terrasje: die koperen regen mag dan schitteren als de zuiderse zon, die benen eronder komen vooralsnog recht uit winterwonderland…

jurk

Ook geïnspireerd door al dat handgedrukt moois? De stoffen zijn te koop bij Bamiblauw en bij Lotte Martens.

maandag 30 maart 2015

Yes, she can!

What to do on a rainy day? De naaimachine in gang trappen vind ik op zo'n (en andere) dagen nooit een slecht plan! De omstandigheden waren gunstig. (Als in: alle droogrekjes vol versgewassen, nog niet plooi- of strijkbare was). Mogelijke stoorzenders waren tot een minimum beperkt. (Als in: de dochter die zichzelf het minst goed kan bezighouden, was opgevorderd om een zusloze Anna van een Elsa te gaan voorzien. Een taak die door de dochter in kwestie met overgave en veel plezier wordt vervuld.) En toen piepte er een stemmetje naast de ratelende overlock: "ik wil naaien!"

Vorige week belandde Livs voet voor de eerste keer op de pedaal van mijn naaimachine. (Bewust, wil ik zeggen. Want die ene onbewuste keer tijdens het inrijgen van mijn overlock weet ik ook nog goed.) Het 'ging haar goed af'. Ze maakte een zakje voor de oorbellen die ze voor haar verjaardag kreeg. En ik moet zeggen dat ik al ooit initiatie gaf aan volwassenen die aan het concept 'stikken op stiklijn' een vrijere interpretatie gaven. (Al kan dat ook aan de kwaliteit van de machine liggen: nog maar eens een pleidooi voor 'beter een goede tweedehands dan een machine uit de supermarkt.')

Dus ik dacht kom, ik waag het erop. En vroeg: "wil jij een rokje maken?" Het enthousiasme was aanvankelijk minder dan verwacht. "Neen. Lore van mijn klas bestelde bij mij een paardenjurk voor de zomer en een met bloemen voor de lente, ik ga een jurk maken." Maar na enige onderhandeling (en de belofte op veel zwier) werd het toch een cirkelrok voor zichzelf.

model Liv

Mijn aandeel: patroontekenen, strijken, overlocken. Vooral die laatste twee leken me nog een brug te ver voor een zesjarige. Haar aandeel: patroon overtekenen en stof knippen...

knippen

.. in opperste concentratie...

concentratie

... stikken op 1 cm (waar het streepje staat moet de speld eruit)...

stikken op een cm

... en zigzagzomen.

zoom

Tijdens haar bezigheden deed ik niet veel meer dan foto's nemen... en vertederd zijn en blinken. Want die allerschattigste voet, die op niet al te ergonomische manier op de pedaal belandde, had de boel verbazingwekkend goed onder controle. Tijdens de (in haar ogen kilometerslange) zoom deed ik verder met mijn eigen stikwerk. Gezellig aan de ateliertafel: we moesten er samen om glimlachen.

ergonomie

Haar beloning was: de zwiertest.

draaitest

En een uitleg rond het concept bloggen en het feit dat ze zelf de styling voor haar rekening mocht nemen. Wat resulteerde in rode lipstick en diamanten in haar ooghoeken...

lovely Liv

... verzonnen situaties als daar zijn "we doen of dit mijn naaiboek is, jij moet dat dan opschrijven!"...

naaiboek

... en het gewillig verzinnen van poses die ze nooit uit de kast wil halen als het gaat om iets dat ik zelf maakte.

poses

De juf keurt en knikt.

tailleband

Enige plooitjes aan de tailleband krijgen van mij een mantel, geduld en heel veel liefde. (Want ik hàd haar natuurlijk ook met iets recht-op-recht kunnen laten starten.)

plooitjes

Oh happy days. Lang geleden dat ik het label 'Livs eerste keren' nog eens kon bovenhalen. Maar deze keer is voor mij een even groot feest als haar eerste stapjes. Vanaf nu heb ik gewoon een naaiclubje... in mijn huis!

maandag 23 maart 2015

Een hoogzomertussendoortje

Ik heb altijd bewondering voor de stylisten in de mode-industrie die zo ver op voorhand moeten denken. Zo 'putteke winter' werken aan shoots met blote benen, het vergt denk ik enige creativiteit. Hoewel er voor de rest geen zenboeddhist in me verscholen zit - integendeel -, blijf ik altijd redelijk lang hangen in het lopende seizoen. Simpel van geest, zeker? Vestimentair leef ik in het hier en het nu: mijn lijf heeft het koud, mijn hoofd denkt 'breigoed'. Zoiets.

Maar mijn garderobeschakelaar is er eentje die werkt op zonne-energie. Als de eerste jasloze dag van het jaar aanbreekt, kan het me niet snel genoeg gaan. Modus zomergoed: geactiveerd! Liv vroeg me "nu eens eindelijk iets te maken met hààr stof". In de zomer in Frankrijk mochten beide dochters één stofje kiezen in een charmant Provençaals stoffenwinkeltje. Liv ging voor deze allerschattigste huisjes, een Modastofje.

modastof

Het eindresultaat is niet de topper uit haar kleerkast, noch voor haar, noch voor mij. Ze bestelde 'een draaijurk'. De pasbeurt leerde me dat enkel een volledige cirkelrok die naam toegekend krijgt in haar beleving. Maar ze vindt de jurk wel mooi, omwille van de stoffen.

kijk naar links

Ik ben zelf wel erg fan van de combinatie halter + spaghettibandjes.

staren

En ook het knopenpad op de rug vind ik leuk. Maar de pasvorm is niet helemaal zoals gewenst, de rug hangt een beetje door aan de taille. Och, het is een goed begin, ze is draagbaar en zonnig en werd in dank aanvaard. En ik mag nog herkansen: Zanne heeft een tweelingfase en bestelde net zo'n jurk, uit hààr Frankrijkstofje.

Rug

Ook voor verbetering vatbaar: de weersomstandigheden bij de fotosessie. (Die ene dag warme zon was toen al lang voorbij). En het humeur van het model, ook niet bepaald een zonnetje die dag. 

Duim je mee voor opklaringen?

boos