woensdag 3 februari 2016

Diamanten, sterrenstof en fotografische aardigheden

Het nieuwe jaar is intussen stevig gestart, en wij vierden die start dankzij een samenloop van allerlei foto-aardigheidjes. Vooreerst een traktatie van mezelve aan mezelve:


Shoot!, het mooie boek van Zilverblauw, met tips om te leren fotograferen maar ook met een heleboel mooie plaatjes om van te genieten. Het is een 'lesboek', maar ik vind het ook vooral een hebbeding. 

Wat het tips-gedeelte betreft: er stond een 'bokeh-experiment' in dat ik niet links kon laten liggen. Ik stal in volle dennenperiode alvast de lichtjes uit de kerstboom, en dat resulteerde in onze nieuwjaarskaartjes. Met een vette knipoog naar die andere noorderburen.


Wie het bokeh-trukje kent, heeft vast door dat deze foto niet in 1 keer is gemaakt. 
Aan de achterkant van de kaartjes klinken de dochters op het nieuwe jaar!


Het volgende foto-aardigheidje was een traktatie van CEWE aan mezelve. Ik werd uitgenodigd voor een workshop smartphonefotografie door Vicky van Silver Sixpence fotografie, maar ook auteur van dit fijne boek, waarin je leert hoe je meer uit de camera van je trouwe handtasmetgezel haalt. Deze nitwit wist bijvoorbeeld niet eens dat je naast de automatisch scherpstelling ook zelf kunt kiezen waar dat ding op focust. (Ja, lach maar. Maar ik wist dat dus ècht niet.)

De workshop ging door in het Fotomuseum in Antwerpen, de hele familie, opa en oma incl., mocht mee, en dat resulteerde dan weer in zottigheid in het pasfotohokje in het museum dat - hoe tof is dat - afdrukt in zwartwit.



En het foto-kers-op-de-taart-cadeau was een canvas van CEWE: eeuwig diamanten en sterrenstof in onze woonkamer! Erg blij mee: ik bestelde al wel eens eerder canvassen en ik vind het doek soms 'plastiekerig' uitdraaien. Maar dit exemplaar is mooi mat, bijna schilderij-achtig, en toch springen de kleuren van de muur. (Wat al eens mag als je voor knalroze gaat.)


Vergrotingen van kinderfoto's zijn tof, maar altijd zo snel gedateerd vind ik. Ik blijf ze graag zien natuurlijk, die foto's (en die kinders nog meer). Maar ik heb na een tijdje altijd het gevoel dat mijn huis wat jaren achterloopt als ze weer wat zijn gegroeid. Daarom kies ik het liefst voor foto's waarop hun leeftijd niet meteen duidelijk af te leiden is. En je mag me tegenspreken, maar ik denk dat een wildvreemde niet ver komt als hij op basis dit canvas een gokje moet wagen.


Dat ik ze u wens, die diamanten en dat sterrenstof in 2016! En veel fonkelende lichtjes en kleur, en dagen die blinken!

woensdag 27 januari 2016

Balade pour Madeline

Ik proef nog maar recent van het creatief ondernemerschap en slechts voor een stukje van mijn tijd. Mijn respect en bewondering voor mensen die sprongen wagen en hun ding doen is er alleen maar door gestegen. Behoorlijk schrikken dus als plannen worden gedwarsboomd door onvoorziene omstandigheden... Je hoorde het of je hoorde het niet, maar in de winkel van Madeline de Stoffenmadam stond 'vuur' dit weekend helaas niet enkel synoniem voor gedrevenheid...

De reacties op dat nieuws bewezen andermaal dat naailand een warm land is. Zoveel mensen met warme woorden, maar ook met de ambitie om effectief een handje toe te steken. En bij een warm land horen... zomerkleren! 


Wat dat ermee te maken heeft? Ik heb denk ik niet zoveel tijd om ter plekke erg veel handen te gaan toesteken, maar de werderopbouw kan ook financieel een duwtje in de rug gebruiken. Daarom diepte ik een van mijn eigen favorieten uit de oude doos op: een jurkje dat het twee zomers uithield qua maat, maar intussen toch van kleerkast veranderde. Ideaal zomergoed, snel gemaakt en fijn om te dragen.

Geef me een paar weken - we zitten in de fase testmodel - maar binnen een paar weken maak ik het patroon beschikbaar, voor een democratische bijdrage, die tot de paasvakantie volledig naar de oplapwerken aldaar gaan. Een win-win dus: u zorgt dat een van de plezantste stoffenplekken van 't land binnenkort weer kan draaien, en u krijgt een patroon in ruil.


En dan nog even wat beeldmateriaal om u een gedacht te geven: ik maakte een topje en een jurk en zal die allebei in het patroon stoppen. De dames bepaalden onderling wat voor wie was - zelfde maat, weet u wel - en waren het roerend eens. Ik liet ze dus maar begaan. Ze hadden ook bijzonder veel lol bij het poseren, maar daar zat de opgetogenheid over het rode attribuut ook voor iets tussen. Altijd in voor wat over-acting, die madammen.


Een topje voor Liv...



... en een jurk voor Zanne.




Voor Liv maakte ik met wat restjes nog een rokje, maar dat komt niet in het patroon. 


De groene stof is er eentje van Froy & Dind. De gele is een soortement diolen met een mooie structuur, dat ik uit een stapeltje retrostoffen haalde, ooit gekregen van een kinderverzorgster toen ik nog kribbegangers had.


Liv wordt later brandweervrouw, maar kan helaas nog niet echt blussen. Dikke duimen sturen kan ze wel, dus wij duimen dat alles snel weer op rolletjes loopt daar in Lier.


En binnenkort - ik hou u op de hoogte wanneer het zover is - kan u daar een hartje toe bijdragen!




dinsdag 26 januari 2016

Zanne styled by Zanne, en flarden van een topdag

Ze zou ei-gen-lijk een prinses zijn, bij carnaval, in de jurk die van Omabetty kwam van haar verjaardag. Die jurk tot helemaal op de grond, want dat kan jij niet maken, tot helemaal op de grond. Neen dat kan jij niet.

Maar bij Zanne is het alle dagen carnaval. En zo stootte ze tijdens een verkleedzoektocht op een rok die ik eigenlijk nog in kidsclothesweek maakte maar waarvan de zoom het eind van de week niet zag.




Ze tekende hem zelf. Wat een heerlijke primeur. Ik noteerde: "de rok is het steeltje dus dat moet groen, en dan vanboven geel voor het hartje en ìk ben het hartje, en daarrond allemaal blaadjes en als je dan draait dan zie je een bloem. 

Ik vind mijn uitvoering maar matig - de vorm van de blaadjes, denk ik - maar de bloem en haar kritische geest zijn tevreden. 

De t-shirt met glitters - niet mijn favoriet, wel de hare - de blaadjesketting en de bloem in het haar, ze vond het allemaal tiptop en ze danste in die vreemde winterlentezon van gisteren. We trokken een heleboel overbelichte foto's maar wat geeft het: ze had een topdag en dus ik ook.


Ik nam haar mee naar het ziekenhuis, want daar herstelt mijn grootmoeder van een val op haar in-de-negentig-jarige heup. De bloem was èrg verontwaardigd dat het winkeltje geen postkaarten verkocht met 'voor de allerliefste overgrootmoeder'. (Een gat in de markt, met de vergrijzing, lijkt me.) Ze holde taterend door de kilometers gangen achter de groene pijl aan. Deed de liefste overgrootmoeder lachen met haar doos zelfgekozen mini-oreo's, en de rest van de gang met haar gehuppel.

Ik nam de bloem mee naar de stad voor stof voor het kostuum van de zus - coming soon. Ze sabbelde iets korreligs uit een potje bij de bakker afgetroggelde snoep. Lachte stoer naar een puber die haar nariep vol verbazing: "kijk dat kindje toch, en dat spul is echt sùper zuur!" Ze praatte over een lentefeest, die bloem, nog mijlen weg maar dat ging ze doen. Want pastoors willen niet dat meisjes ook pastoor worden. Maar Jezus is wel lief en die kan er ook niet aan doen dat hij in zijn tijd van zijn mama een kleedje moest aandoen.


Soms hoort ze stevig achter mijn bloemetjesbehang. Soms is het mijn allerliefste bloem.

dinsdag 19 januari 2016

Happy hond voor een zetelpatatje

Nog even aftellen, maar ze is er bijna: de nieuwe stofcollectie van Bambiblauw. Alweer wat pareltjes die tot de verbeelding spreken in de nieuwe Happy Nature reeks! Er viel een lap sneeuwhond in mijn schoot, en ik mocht vrolijk aan de slag.

De lap werd, samen met wat antraciet tricot, een pyjama voor Zanne. Zonde om zo'n mooie stof onder de wol te stoppen, denkt u? Dan kent u Zanne nog niet, en de eer die zij haar pyjama's aandoet.


Zanne is een getalenteerd zetelpatatje. Het mag, maar met mate. (Een toestemming die regelmatig dient om ons nog een kostbaar uitslaapuurtje te gunnen.) Hoezeer de Opvoedingspolitie ook publiceert dat kinderen onrustig worden van beeldbuizen, mij lijkt het vaak een moment waarop Zanne het wervelen in haar hoofd kan uitschakelen. In haar vaste hoekje, de zapper binnen handbereik. We ontdekten recent zelfs een in de zetel bestaande dictatuur: Liv was op een atypische ochtend eens de eerste zetelbewoner, en bleek niet te weten hoe de zapper werkt.

Een hand voor duimen, een hand voor prullen in het haar, en even met niets anders bezig dan wat ze te zien krijgt.


Dus vermits er voor Zanne wel wat stretch zit op het 'in bed' gebruik van een pyjama, mocht dat stofpareltje van mij onder de schaar voor louter huiselijk gebruik. Het shirtje tekende ik zelf. De broek is een vereenvoudigde versie van de 'baggy trousers' van Nosh Organics. Ook geweldig goed geschikt voor enige pyjamadans.


Waar Zanne ook rustig van wordt, zijn honden. Op vakantie kreeg ze na wat zeuren de leiband van Lily, de hond-des-huizes te pakken. Ze werd kalm in een wereld waarin enkel nog zij en de hond leken te bestaan. Jammer voor Zanne, maar ik heb niets met honden. Ik heb er ook niet echt iets tegen, maar ik betwijfel of er ooit een trouwe viervoeter zijn thuisbasis zal vinden in onze stulp. 

Van sneeuwhonden ben ik dan wel wel weer fan! Ik maakte, op huwelijksreis in Lapland, een keer mee met welke kracht zo'n beest je over het witte tapijt kan trekken. Zalig gevoel. Bovendien hebben zo'n dieren vaak een groen oog en een blauw, een eigenschap die ondergetekende met hen deelt. Dus zo'n sneeuwhondpaneel ontving ik wel met open armen!


De longsleeve heeft een eenvoudige hals met beleg. Zo'n ding wil weleens komen piepen als je het gewoon op de rand doorstikt, dus gebruikte ik de mooie geometrische achtergrond van de stof als hulplijn en stikte ik wat willekeurig op de lijntjes, met dit resultaat.



Naar mijn inschatting gaat dat beleg niet meer naar buiten flappen, zelfs niet bij een rondje ochtendgym!


Ik knipte een voor- en een rugpand uit het paneel, en toen restte me nog net genoeg voor een derde pand. En daarin dartelt nu een vrolijke zus rond!


T-shirts met aangeknipte mouwen, altijd een winner, snel klaar en prima voer voor wat colorblocking! Mosterdgeel met ijsblauw, werkt voor mij altijd. 


Op de voorkant zigzagde ik een wat rommelig driehoekje in de contraststof. Maar ik vind dat het kan, het hoeft niet altijd millimeterwerk te zijn.


Ik deed wel nèt genoeg moeite om de mouwen in de juiste kleur te doorstikken.



Wilt u ook zo'n hond? Of een ander - nog te ontdekken - dier uit de mooie Happy Nature 3 collectie? Donderdag op de middag kan je de hele collectie ontdekken op de blog van Bambiblauw, en in de winkel natuurlijk! De reeks bestaat uit 4 panelen, telkens in katoen, tricot en sweaterstof. De reeks strijkapplicaties komt uit samen met de collectie, net zoals bijpassend katoen en boordstoffen. Wandel de komende dagen maar wat door blogland: wie weet vang je hier en daar nog wel een glimp op van de diertjes die deze keer van de partij zijn!

vrijdag 18 december 2015

Beestige handpop: tutorial

't Is de tijd van de kerstbomen. Thuis van die mooi gestylde, type 'alles past bij elkaar en als het even kan ook nog bij de huisstijl van het gezin'. Met daaronder dito geschenkjes. Op de plekken waar we onze koters heen sturen, zijn ze van een iets ander type. Eerder iets als 'met liefde versierd met een kakofonie aan kerstboomoverschotten die thuis de norm niet meer haalden'. En de pakjes zitten dan in dezelfde klasse: een vrolijke wirwar aan inpakpapier, en een inhoud van maximum een euro of drie.

Ook ondergetekende kon op zoek naar een cadeautje dat aan de bescheiden kerstboomeisen voldeed. In het plaatselijke filiaal van een winkelketen - niet nader omschreven wegens niet al te ethisch verantwoorde reputatie - verkochten ze iets wat ik niet kon laten liggen. Een boogje met twee wiebeloogjes. Een verleden met een overdosis jeugdtheater maakte dat dat me erg deed denken aan de opvoeringen van Lejo, ofte 'bouw een hele wereld met niet vele meer dan twee oogjes'. Ik kocht voor elk kind wat oogjes, en verzon er een super eenvoudige handpop bij.



Leuk als minicadeau, maar misschien ook voor juffen/meesters of voor thuis in de poppenkast.


Wie geen oogjes ter beschikking heeft kan ze eenvoudig vervangen door een stukje elastiek en twee kraaltjes.


Of door de kraaltjes gewoon op de handpoppen te naaien, nog net iets handiger in doorgaans vrij ongestructureerde speelgoedkasten.


Er vallen nog een hele reeks beesten te verzinnen die je kunt maken op deze manier. (Een wolf. Een meisje met vlechten van wol. Een flamingo, als je een roze handschoen onderaan doet. Ik zeg zomaar wat.) En met hoedjes of pluimen maak je het helemaal af.


In een poging om wat orde te scheppen in mijn intussen groeiend aantal tutorials, verscheep ik ze naar Mind the Whale, binnenkort met handig overzicht enzoverder. Wie dus ook een handpop wil maken: klik HIER voor de handleiding!


Om mijn onethische aankoop wat goed te maken, deed ik wel een goede daad wat betreft inpakpapier. Geen wegwerp, maar herbruikbare zakjes, met voering. Waarvoor ik een methode gebruikte die zo mogelijk nog sneller werkt dan de snelle zakjes uit Zo Geknipt!2. Maar die uitleg is voor later deze week, ok?

zondag 13 december 2015

Wensen

Cadeautjes, wensen, kaartjes, lijstjes, menu, boom, bal, indigestie. Plak 'kerst' voor alle voorgaande woorden, en vertel me eens: hoeveel dingen mag jij al afvinken op je lijstje?

Hier staat al een boom en is ongeveer de helft van de begunstigden van een presentje voorzien. Voor de rest heb ik nog wel wat dingen af te werken. Vorig jaar waren mijn kerstkaartjes doe-het-zelf-wensen met rendieren. Ik vrees dit jaar met iets eenvoudigers op de proppen te zullen komen. Een foto van mijn kroost bijvoorbeeld. Want al belanden er elk jaar meerdere op dezelfde wijze verklede schattigaards in mijn brievenbus, ik vind het een prima moment om al die kerstmannetjes te zien groeien!

Ik gebruikte One to Hug om deze twee vriendjes in een wenskaartjasje te hijsen.

OnetoHugKerstwens5

OnetoHugKerstwens1


Free kreeg een kerstmanversie. Ik knipte - net als Marleen - de kaprand in pluisstof en maakte de versie met puntkap en mouwomslag. 


OnetoHugKerstwens2

In de naadwaarde van de punt van de kap stikte ik een pompon. In de vorm van een hartje. Mijn motto dezer dagen is namelijk: een overdosis schattigheid, dat bestaat niet.


OnetoHugKerstwens3


Op het voorpand zit een variatie op het zakje uit het patroon. Voor wie hetzelfde wil doen: ik knipte het patroondeel van het zakje door op de kniplijn van de versteviging, en maakte beide bovenkanten in pluis en beide onderkanten in babyrib. Met een knoopje als finishing touch: dankjewel Mon Depot, dat aardigheidje bij mijn bestelling paste prima bij de kerstvrouwplannen!  


OnetoHugKerstwens4



Niel kreeg de versie met gedeelde kap en oortjes. Het leven als ijsbeer bevalt hem prima. De voering van zijn jasje is stevige grijze tricot, aan de binnenkant van de oortjes gebruikte ik grijze badstof.



OnetoHugKerstwens6

Alvast mijn warmste wensen voor het nieuwe jaar, en feestdagen met eenzelfde knuffelgehalte als deze jasjes en hun inhoud! Proost!