donderdag 28 februari 2013

Een map voor kinderkunst

'Kribbe' en 'gekribbel'. Twee woorden die elkaar raken, zowel in uitspraak als in bijhorende levensfase. De dames die mijn peuterende dochters in de kribbe onder hun hoede hadden/hebben, verzamelen met zorg elke papieren drager die door hen met een schrijfstok is aangeraakt. Ik heb er uiteraard niets op tegen dat de aanwezigheid van mijn kinderen goed wordt gedocumenteerd. Maar de tekeningen uit de peutertijd doen me te weinig om hen te bewaren. Veel harder genieten is het verhaal dat de kribbedames me vertellen. Over een geconcentreerde of stralende peutersnoet tijdens het tekenen. (Of tijdens het willekeurig bewegen met elk ander voorwerp.)

Eens in de kleuterklas, verandert mijn gevoel bij wat Liv en Zanne er al tekenend van bakken. Net als menig andere ouder kraaide ik, op haast beschamende wijze, van pret bij Livs eerste kopvoeter. Bij het eerste lachende gezicht, bij de eerste oren, armen, benen en (iets te talrijk aanwezige) vingers.

En toen werd het pas helemaal plezant: tekeningen met een verhaal! Zoals die keer toen ze een popje op het stiftbord tekende en me vertelde: "Moeke, dat ben jij!". Vervolgens haar tekening kritisch bekeek en aanvulde: "Maar je ene hand is dikker dan de andere." Er snel een dikke rechthoek naast trok. "Want het dikke hand doet pijn want je bent tegen deze muur gelopen." En daarna de muur verving door een tweede popje, met zijn hand in mijn hand: "En dit is vake, die is verliefd op jou en komt je hand een kusje geven."

♥ ♥ ♥

Intussen zijn we aanbeland bij 'waarnemend tekenen'. Het allereerste exemplaar van die soort zou ik zo op een t-shirt voor mezelf laten drukken. (Al weet ik ook dat dat te maken heeft met Mijn Kind, Schonetekeningenmakend Kind en dat maaksels van andermans kinderen je meestal weinig zeggen.)

U ziet hierin misschien een lachende rechthoek...

Piet

... maar het is wel degelijk Piet. Kent u hem nog? Liv zag hem op de kast staan en tekende hem na. Een beetje in eigen interpretatie wat betreft lichaamsbekleding. Maar toch zie ik duidelijk: een rechthoekig nijlpaard met een brede glimlach, kleine pootjes in verhouding tot zijn lijf en een hoofddeksel, want het is feest. En een staart met haren. 

Ik moest verder ook glimlachen bij dit paard...

paard

... en bij het feit dat we iemand hebben gevonden om herhaaldelijk en met de glimlach te voldoen aan de wens van onze jongste telg: "Bumba tekenen, Zanne gaat knippen". Zus tekent eindeloos Bumba. Klein zusje knipt, linkepoot, met haar peuterschaar, tong uit de mond. Wij lezen de krant of iets dergelijks, peis en vree. (Jaja.)

Bumba

Eén probleem: de productiviteit. Mijn kinderen produceren kunst aan een niet bij te houden tempo. We verdenken hen ervan 's nachts een ploeg leeftijdsgenoten in een lageloonland tegen onderbetaalde condities de tekenjob te doen verderzetten. Stapels en stapels papier met stift. Wat doe je met al dat fraais? Pinterest biedt een zee aan oplossingen voor het archiveren van kinderkunst. De leukste vind ik: alles fotograferen of scannen, verkleinen, en er een grote mozaïek mee maken. Maar daarvoor is het nog een beetje vroeg, dat wordt pas leuk als je na een paar jaar de evolutie kan weergeven.

Dus maakte ik een map om te sparen. Of zeg gerust 'flanste' een map. Want het ware beter geweest als dit een prototype was: de techniek en dus ook de afwerking zijn voor verbetering vatbaar... Twee dikke kartons, wat tape en het recept voor de boekenhoes uit Zo Geknipt! En verder vier nestelogen en wat elastiek.

map

En die vrolijke Piet, een mijlpaal in Livs kinderkunstcarrière, met behulp van transferpapier breed lachend op de voorkant!

elastiek


18 opmerkingen:

Oon zei

Ik zou jouw teksten eigenlijk wel met transferpapier op mijn t-shirt willen. Altijd reden om breed te glimlachen.

meiske zei

Mooi om te zien hoe kinderen hun eigen kunst maken. Ik ben een voorstander van Reggio Emilia waarin eigen creativiteit centraal staat. Niet het resultaat, maar de weg ernaartoe is belangrijk.
Ik bewaar ook de meeste tekeningen en knutselwerkjes van mijn zoontje, gewoon in een grote I.KEA-doos. Maar jouw map is ook wel erg leuk. En aangezien ik ook het boek Zo Geknipt heb, kan dat voor mij wel een projekte zijn.

heidi zei

oooo zo herkenbaar. heb hier ook een paar overproducerende bosontginnende kleuters rondlopen. ik hou voorlopig alleen de unieke exemplaren bij, wegens ontelbaar herhaaldelijk hetzelfde tekenen en dan oprollen en toeplakken om 'cadeautje' te spelen. en bij ons hangen de lockers en verwarmingen vol met hun kunstwerkjes wegens hoog fierheidsgehalte (bij zowel kinders als mama :-)

la fille gentille zei

Voor mij is dit ook heel herkenbaar. Vanaf het moment dat de oogjes 's morgens opengaan tot ze 's avonds weer dichtvallen wordt hier getekend. Met enorme stapels tot gevolg. Ik hang de mooiste tekeningen op in mijn keuken en elke maand kies ik van elk kind één tekening om in een map te stoppen. Die mappen zijn super om door te bladeren!

isabel zei

ik ben fan van het paard! :)

jules die houdt het bij krassen zetten op papier en puntjes (hij is dan ook nog maar 2)


http://mamajulesbrussels.blogspot.com/

JoChapeau zei

Piet is het echt helemaal !

KellyJade zei

Leuk! Ik herken Piet helemaal :) Weer zo leuk geschreven ook!

Ik heb thuis ook al een hele stapel van knutsel en tekenwerkjes liggen, maar dan niet van m'n eigen kinderen, maar die van m'n zus :) Ik kom nu dus al plaats te kort en ik heb nog niet eens kinderen! Ik zal misschien ook eens moeten beginnen met archiveren...

Liezewiezewoes zei

oooh tof! super zeg! Hier nog steeds geen koploper te bespeuren... Maar wel veel bomen en zonnetjes!

froeliesjes zei

Ik herken Piet ook!

maaike zei

nog steeds onder de indruk van Liv haar kunnen op haar leeftijd...
en wat ga je met de 3-D werkjes doen? Hier nemen we vaak ook een foto.

With love - by Eva zei

Geloof het of niet, maar ik riep 'Piet!' nog voor jij het verklapte. Ofte: de driejarige dochter tekent schoon én herkenbaar. In tegenstelling tot een hele schare leeftijdsgenootjes, leert de dagelijkse kleuterklaservaring. Als 'hulpjuf' ontvang ook ik op regelmatige basis kunstwerkjes allerhande. De schoonste, een portret van mezelve door een naamgenoot van de uwe, transfereerde ik op een kussen. Misschien een idee voor dat restje transferpapier?
http://with-love-by-eva.blogspot.be/2012/07/kleuterkunst.html

Plien zei

Fijn bericht, ik heb er echt van zitten genieten. Gevoel van herkenning waarschijnlijk en zo. En fijne kunstwerken. We hebben hier ook een hele gallerij vol. Meis heeft in de lange gang tussen de keuken en de bijkeuken namelijk haar eigen 'museum'. Op de magneetborden aldaar mag ze ophangen zoveel ze wil. Ook van Kleine Man hangt er natuurlijk wat tussen, al moeten zijn werkjes meestal het onderspit delven. Soms gaat er wat in een grote kartonnen map om te bewaren, maar het meeste gaat naar het mannenkoor ... die zamelen hier het oud papier in.

Juffrouw Sanseveria zei

Overduidelijk, die Piet!

Hilde zei

Wacht tot ze nog wat groter zijn! Hier worden de lege kartonnen koekendozen sinds kort terug uit de papiermand gevist 'want daar kan je nog mee knutselen!'. En niet alleen de koekendozen... Onze 6-jarige dochter onderwerpt alles wat wij in de papiermand kieperen aan een grondige inspectie om te zien of zij er misschien nog wel iets mee kan doen tegenwoordig! Een map is dus niet meer interessant voor ons... Te plat :-)

Riet zei

Hier worden ook al duchtig doosjes en dergelijke gespaard. Maar ik hou eigenlijk het meest van wat er gebeurt als ze vertrekt van een wit blad. ;-)

emmel-prutsemieke zei

knap! eneu dat nijlpaard is supersjiek!! Ikzou het ook op mijn t-shirt dragen

Mama Maai zei

Tekenen kan ik het nog niet noemen hier maar hele stapels papier gaan er wel doorheen. Ook oud papier als dozen en legen enveloppen gelukkig, sparen we nog enigszins wout. Misschien heb je daar met je kindertekeningen applicaties wel een gat in de markt. Leuke tekst erbij en we glimlachen allemaal.....

Klara zei

Ken je deze al? Ze maken een knuffelbeest van het schepsel dat je kind getekend heeft :o)

http://www.childsown.com/