Een blinkende start

Ik wuif het jaar uit met genoeg sparkles om alvast een heel eind 2017 in te blinken!

Lotte Martens hoef ik wellicht niet meer te introduceren. Als haar werk hier de revue passeert, dan zit er steevast bling in mijn keuzes, ga maar na. Naast mooie lappen stof bestaan er nu ook kleinere aardigheidjes: DIY pakketten met een lapje stof en instructies om jezelf of je huis te versieren. Ik ging aan de slag met een Flying Sparkles pakketje, dat eigenlijk is bedoeld om een slinger te maken, zoals Eva je laat zien. 

Maar dat draaide hier een tikje anders uit. Want ik kreeg er ook nog een lint bij, koperroze met zwarte driehoekjes. En je kan véél met een lint in nepleer, een niet-rafelende stof en een ochtend die om 4 a.m. start. Waar insomnia al niet goed voor is: om 6 uur had ik een hele collectie bij elkaar en was een schep daglicht het enige ontbrekende element in het verhaal. En ook dat kwam met wat geduld in orde.

Ik begon met twee covers voor mijn 'melkflesvaasjes', waarvan ik er ooit eens vier in de kringwinkel vond. De takken kersenbloesem staat intussen twee dagen warm en we zien de eerste bloempjes.

Mister miniplant stond er wat kleintjes naast te wezen, dus die kreeg de rol van vlaggendrager.

Niemand zegt dat jasjes voor tools even lelijk moeten zijn als de tools zelf. Kan je raden voor wie ik deze slaapzak stikte, zonder naar de volgende foto te kijken?

Voor mijn stofschaar! Voor de achterkant van het zakje gebruikte ik een restje zwart blinkend leder.

Voor het versieren van je huis en van jezelf, zei ik. 

Met wat leersnippers in lichtroze en zwart en een stukje van het lint is mijn feestoutfit voor vanavond klaar. (Al mis ik precies nog een little black dress, vindt u ook niet?)

Nog meer snippers werden allerlei tags en sleutelhangers. Lijkt me heel vindbaar als ik naar mijn sleutels rommel in de diepten van een donkere handtas.

Toen haalde ik de lijm boven: je hoeft helemaal niet te kunnen naaien om met dat mooie materiaal aan de slag te gaan. Mijn lapje werd kleiner en kleiner, maar ik liet geen centimeter onbenut. Ik diepte wat houten rondjes en sterke magneten uit mijn lade - een restje van Zannes doopsuiker - en maakte de meest onfotografeerbare magneten ever.

Over naar de categorie snippers: te mooi om de was op te hangen, dus ik gebruik deze wasspelden voor de tekeningen van de dochters.

En de miniversie werkt prima voor mooie kaartjes van lieve mensen.

Oh ja, ik zou het bijna vergeten! Het was een slingerpakketje. Dus ik maakte dan toch ook een slingertje.

Ik wens jullie allemaal een topjaar, waarin je mag stralen van geluk of blinken van trots...

... of helemaal warm van mag worden!

Lotte Martens Winterblogtour 2016
Flying sparkles Hebe
Lint TRIM poppy flower coreo roze

Angels are everywhere (free printable)

(Download free printable)

De kerstdame in mij. Ze is niet onbestaande, ze is aanwezig. Geen fan van overdreven jingle bells, maar ook niet ongevoelig voor punten op sfeer en gezelligheid. Ze start elk kerstseizoen met het traditionele ongenoegen over reeds aanwezig engelenhaar, wanneer het baardhaard des Sints nog zou moeten overheersen. Een ongenoegen dat al even goed bij kerst past als dennengeur en massamoord op te vullen pluimvee.

Als het ongenoegen is opgeborgen, zet de kerstdame een boom. Screent ze zorgvuldig het aanbod aan kerstdecoratie op een overmaat aan rood+groen, en gaat ze kerstig aan de slag. De leidde al tot ietwat eigenaardige taferelen als kerstknikkerbanen of - heel lang geleden - behangvogels. Maar ook tot bruikbare tutorials. Voor rendieren en vrolijke dennenappels en bollen met een kersttafereeltje.

Dit jaar is de groene boom vergezeld van zwart en wit. Het gezelschap is van de knutselende soort, dus ik verzon een maakbaar engelenkoor. In zwart en wit, en tegenlijk in alle kleuren. Want angels are everywhere.

Aan de slag? Op het printje staat een minuscule uitleg in het Engels. Want angels from everywhere op het net, die vinden misschien hun weg naar plaatsen waar hun koor in een andere taal zingt. In het Nederlands klinkt dat zo:

• Print de engeltjes op dik wit papier (bijvoorbeeld 200 g.)

• Knip de engeltjes uit op de lijnen die roze gekleurd zijn op onderstaande figuur. Let er goed op dat je aan de linkerkant nog een stukje van de hals inknipt. Het driehoekje aan de rechterkant van de hals knip je weg.

• Schuif vleugel 1 onder vleugel 2 en laat de gleufjes in elkaar glijden.

Hang je de engel op, dan kan je hem een aureooltje geven.

• Knip het cirkeltje uit en prik een gaatje op de aangegeven plek.
• Prik een gaatje bovenaan in het midden van het voorhoofd van de engel.
• Rijg een eindje garen doorheen het cirkeltje, van boven naar onder, vervolgens door het voorhoofdgat, en dan terug door het cirkeltje langs de onderkant.

Klaar! De kerstdame in me glimlacht, en zingt een stukje mee. Prettige feestdagen!

Ren, dier! (Met tutorial en free printable)

Wat hangt er in uw boom? In de mijne hangen rendieren.

Herten. Noem hen Moose, Rudolf of Reindeer, naar keuze. (Maar Eland mag ik niet zeggen van Liv, dan kijkt ze of ik iets heel erg vuils heb genoemd.) Die papieren beesten zaten zaterdag in mijn hoofd en hingen zondag in de boom: ik kreeg van de Sint een zalig rustig weekend cadeau. Met kindjes die het woord 'zoet' gestalte gaven. En die dit jaar - zelfs al genoten ze nog zo van het maakboomavontuur - een echte boom hadden geëist.

Ik knipte. Zij strijkparelden. En dan krijg je dit. (Het idee voor de ster vond ik op Pinterest.)

(Het enige wat ontbrak is deftig fotolicht. Maar wij ♥ guur weer als het binnen gezellig is!)

Het 'stalletje' zag ik bij boekenmaat Oon en bestelde ik bij Kidsdinge. Het zorgde al voor menige fantasievolle verbastering van het kerstverhaal. En staat al lang niet meer in de oorspronkelijke opstelling. Het is helaas niet meer verkrijgbaar, maar uw kleine huisgenoten hebben misschien ook veel plezier aan de gewone versie.

't Is al lang geleden dat ik nog eens een tutorial online zwierde. Er kwam wel een boek, maar dat is niet zomaar te grabbel natuurlijk. Welaan dan, geen naaiwerk, maar knippen en plakken deze keer!

Hoe Maak Ik Een Rendier? 
U leert het hier!

Nodig:
wit papier (+ 200 g)
strijkparels (ik koos telkens de kleur van de 'flapjes')
een strijkparelplaat waarvan de pinnetjes in rechte lijnen staan
contactlijm
dik garen (bv. cordonnetgaren)
wasspelden

1) Print de rendieren op dik wit papier

2) Knip het rendier uit. Aan de oren gebruik je best een fijn schaartje. Pons gaten in het 'voorhoofd' op de aangegeven plaats.

3) Vouw de gekleurd flapjes om en vouw ze dubbel. Plak het achterste deel van het flapje met scotch tape aan de binnenkant van het rendier. (Lijm kan waarschijnlijk ook, maar tape is makkelijk en spaart je 'gesmodder'.)

4) Strijkparel het gewei zoals het schema op de print aangeeft. Heb je kleine helpers? Dan kan het handig zijn om het schema met een alcoholstift op het plaatje aan te duiden. Dat spaart hen telwerk en dan houden ze langer vol. (Ik maakte 18 rendieren, Zanne parelde vier geweien en Liv tien). De stipjes haal je er nadien weer af met nagellakremover.

5) Lijm het gewei aan de binnenkant van het rendier, net boven het gaatje. Ik gebruikte contactlijm en werkte dus in twee keren: eerst het gewei aan 1 kant, wachten, en daarna aan de andere kant. Als je een andere soort lijm gebruikt, kan het misschien in 1 keer. Hou er wel rekening mee dat het stevige lijm moet zijn: het papier trekt behoorlijk als je de oren tegen elkaar duwt.  

6) Haal een stukje garen door de gaatjes en knoop vast tussen de oren. Maak verderop nog een knoopje zodat je een ophanglus krijgt.

Et voila!

Zo'n kerstboom, dat is elk jaar hetzelfde: dat ziet er mooi uit maar dat laat zich van geen kanten fotograferen. Niet met lichtjes uit en niet met lichtjes aan. Hopen en vertrouwen op uw verbeeldingskracht dan maar!

Fijne feesten, alvast!

Maakboom, knikkerboom

- Ik ben niet zo'n fan van seizoensdecoratie, dat is allemaal commercieel gedoe. Maar ik zet wel een kerstboom. Ah ja, voor de kids. Die vinden dat mooi, die lichtjes enzo.

- En helpen ze dan mee?

- Bwa, ze mogen van mij spelen met de stal. Er zijn er plezante tegenwoordig, van Playmobil enzo, daar kunnen ze niets mee misdoen. Maar die naalden dat is toch niks voor kinderen. Ik doe verdorie niets dan stofzuigen en ze jagen me op kosten, er zijn al drie kerstballen gebroken omdat die mormels met de takken hebben geschud!

Ik was al meer dan eens getuige van dergelijke conversatie. En ik zie het toch wat anders. Als je iets 'voor de kinderen' doet, lijkt er mij niets vervelender dan 'kijken mag maar aankomen niet.' Ook ik zet een kerstboom voornamelijk voor de kleine liefhebbers van blingbling en lichtjes. Dus waag ik mijn kans in de maakboomwedstrijd. En maakte ik van mijn boom tegelijk een gezelschapsspel en een ode aan een aantal naaste familieleden. Want Kerst dat is toch ook veel koffie met dierbaren, ofzo.

Welaan dan, tadaaaaa!

Voor mijn schoonvader

Mijn schoonvader gaf les aan chauffagisten in spe. Het feit dat wij er dagelijks (enkel letterlijk, helaas) warmpjes inzitten hebben wij aan hem te danken. Evenals het feit dat er permanent een grote rol alpexbuis resideert in onze garage. Alpexbuis, of toch het omhulsel ervan, dat is hol, daar kunnen knikkers doorheen. Daar zitten ribbels in: dat ratelt als die glazen bollen daar door rollen. Ambiance! De basis voor de boom werd een kartonnen doos, met een paar colsonbandjes kreeg hij zijn kerstvorm.

Voor mijn dochters

De buizen zaten amper aan de doos vast, of er rolden al knikkers doorheen. Wat de werkzaamheden niet echt vergemakkelijkte maar de werkijver wel vergrootte. Het verbaasde me hoe lang de meisjes zich konden amuseren met het laten rollen op zich. Maar het spelelement kon nog worden uitgebreid, vond ik.

Onderaan kwam dus een 'stalleke'. Wie de knikker in het Jezeke krijgt, krijgt vier punten. Moeder Maria is er drie waard en Jozef twee. De vergaarbak der kerststalsterren, vertegenwoordigd door een stel vrolijke schapen, is een punt waard.

In de gaten spande ik stukken oude nylonkous met onderaan een knoop, zodat de rollende objecten niet in de woonkamer belanden. En voor u het zelf kunt bedenken en onder mijn neus kunt wrijven: ik geef toe, zo'n rode rimpelige gatenvulling en daarnaast de afbeelding van een versgeboreling, dat geeft misschien gedachten die u niet met kerstmis associeert. Maar het gààt tenslotte om een geboorte, nietwaar, open en bloot in een stalleke. Laat ons dat bij dezen niet vergeten.

De kerstverlichting werd multifunctioneel en dient als scorebord. 

De ringen (ofte het eerste cirkelvormige object dat ik tegenkwam, twee rolletjes washitape) worden naar omhoog verplaatst op de rij lampjes volgens het aantal verdiende punten.

Voor Nonkel Thierry

Nonkel Thierry, de man wiens naam mijn kinderen maar niet kunnen onthouden. De partner van mijn schoonzus, de waaghals, de vrolijke leef-het-zelver, het eeuwige jongetje van tien en ook: de verzamelaar van oude flipperkasten. Nonkel Thierry bracht inspiratie toen er zich een technisch probleem voordeed. De knikkers rolden gezwind door de boom en keilden daarna allemaal heel hard de vergaarbak in. Niets te punten scoren bij de boreling. "Daar moeten stokjes tussen die de knikker uit zijn baan brengen", zei mijn man. Ik moest denken aan de flipperkasten van Nonkel Thierry en gebruikte de rest van de kerstlichtjes als obstakel. Werkte perfect.

Heel even vond ik het jammer dat ik geen bewegingssensoren ter beschikking had om de boel te laten flikkeren bij hoge score. Even maar, zei ik.

Voor mijn moeder

Mijn moeder, zij leerde haar volk knutselen met waardeloos materiaal. De basis voor de boom werd een kartonnen doos. Maar ook was ze inspiratie voor het gebruikte kleurenpalet. Mijn moeder en ik hebben niet echt dezelfde smaak maar we vinden wel vlot compromissen. Alleen wat kerst betreft. Ik vind kerstversiering leuk zo lang het niet te kerstig is. Voor mijn moeder betekenen deze dagen: losgehen met alles wat rood of groen is, schittert of vol engelenhaar hangt. Speciaal voor haar koos ik rode alpexbuis en een achtergrond van groen inpakpapier. De kerstballen (overschotten van doopsuiker die ik al eens eerder als kerstballen gebruikte) mochten dus ook niet ontbreken maar kregen een functie: ze zijn recipiënt voor het spelmateriaal wanneer er niet wordt geknikkerd.

Zelfreflectie
Toegegeven: ware dit een in productie te nemen object (haha, stel je voor!) dan betrof dit een prototype.   De boom is een soort van duurzaam omdat hij voor een deel uit gerecycleerd materiaal bestaat (een doos, bijvoorbeeld, en doopsuikerbollen) en voor het overige deel uit materiaal dat na afbraak zijn oorspronkelijke functie terug krijgt. Buizen, en lichtjes, en knikkers. Over zijn levensduur durf ik nog geen uitspraken te doen.

Hij heeft een hoog knutselgehalte. Het was bijvoorbeeld niet zo makkelijk om de lampjes mooi door de lagen karton te krijgen. Er zijn bij gevolg maakbomen die op vlak van esthetiek veel hoger scoren, ik heb mijn favoriet alvast gekozen. Maar werkt hij? Oh ja, hij werkt! Een hele namiddag lang zelfs. En wie Zanne goed kent, weet dat dat eerder uitzonderlijk is, speelgoed dat een toertje van de grote klokwijzer boeiend blijft. Groot succes op de lanceringsdag, en na een nacht slapen rende ze er meteen weer heen. Misschien moeten we haar knikkerbaanwens toch eens ernstig beginnen nemen. Aanvankelijk ging het zo:

Knikkerboom, alles in orde from Riet Vd Walle on Vimeo.

Af en toe ook wel eens zo:

Maakboom, soms gaat het mis from Riet Vd Walle on Vimeo.

Na een tijdje werden de zingzakken erbij gehaald en voorgebonden, tot de rand gevuld met knikkers om niet telkens te moeten klimmen en dalen, en vlogen de knikkers aan de lopende band doorheen de boom. Af en toe kreeg die last van constipatie en moesten we wat bewegen met de buizen. Maar hé, zelfs dat past in het kerstthema, met die rijkelijk zoete en niet bepaald vezelrijke feestdissen voor ogen...

Zin op mijn maakboom uw stem te gunnen? Dat kan op Pinterest, waar hij tussen alle andere naaldlozen terecht kwam. Even inloggen met je Pinterestaccount en op dat hartje drukken. Alvast bedankt!
(Edit: de wedstrijd is intussen afgelopen en de winnaars zie je hier. Maar de wedstrijd zelf zal de meisjes worst wezen: met de knikkerboom wordt nog dagelijks duchtig gespeeld. Alpexbuizen en wat karton, een aanrader voor wie zoete kerstkinders wil! Je moet wel tegen wat knikkerlawaai bestand zijn.)