Tulip in jeans

Suffering from a sewing dip, nothing works better as a cure than a kind question of two sweet ladies. This summer, they were busy bees in a bouquet full of Tulips. After the launch of the Dutch version of the pattern, they did not exactly lie back in their easy chairs to watch all those flowers grow. The Netherlands may have the biggest export of tulip bulbs, when it comes to dresses, Belgian designers Eva and Katrien deserve the first price! The Tulip pattern is now available in English and ready for a trip around the world. If I wanted to join the blogtour to whish their pattern baby a nice flight? Sure!

Wat helpt er beter tegen een naaidip dan een lieve vraag van twee toffe madammen, die deze zomer ijverige bijtjes speelden in een bos vol tulpen. Na de lancering van de Nederlands versie van de Tulip zaten ze nog steeds niet stil. Nederland mag dan het grootste exportland zijn wat betreft tulpenbollen, als we het hebben over Tulip jurken, kapen twee Belgische talenten de hoofdprijs weg! Of ik de Tulip mee wilde uitzwaaien bij de start van zijn reis rond de wereld, in een blogtour? Welja!

Unfortunately, there is more then one dip in this story. My beloved 50 mm lens fell on his nose. From the kitchen table, quite hard. My husband fell too, form his bike, but it only left him with a little scar and a beautiful scar camouflaging beard. My lens does not seem to cure that fast. So these pictures come with enough grain to show you autumn has begon. Livs mood had a dip too. She had absolutely no motivation to make it a nice and smooth photoshoot, though I told her Eva deserved a smile - and she loves Eva. "This is my most beautiful smile."... Yeah right.

Verder helaas wel wat meer 'dip' in dit verhaal. Mijn dierbare 50 mm lens viel onlangs op zijn snuit. Van de tafel. Mijn man ook, van zijn fiets, maar hij hield er enkel wat schrammen en een mooie schramcamouflerende baard aan over. Mijn lens geneest duidelijk niet zo snel, dus u krijgt een bij de herfst passende korrelsaus over de foto's. Livs humeur had een dip, ook. Ze had - hoewel 'voor Eva', en ze is fan van Eva - absoluut geen poseergoesting. "Dit is mijn mooiste lach." Tja.

But the pattern did not suffer from a dip: it just did its romantic trick, as I saw in many of the beautiful examples already sewn. Since the first glimp I got, when Katrien and Eva where working on the design, I wanted to do something with jeans. Seasons don't have any impact on the suitability of jeans, just like the Tulip pattern suits every season too. The pattern tells you not to use sturdy fabric, but the jeans I found is as thin as quilting cotton. I like how it turned out. For the tulip part and lining, I used an ultra thin piece of cotton. (Of which my camera wants you to believe it's pink, but in fact it's red and white.)

Maar het patroon had geen dip, dat deed gewoon zijn romantische ding. Ik had van zodra ik het zag zin om eens iets te doen met een Tulip en jeans. Jeans is seizoensongevoelig en dat is het patroontje ook. Dikke stof wordt afgeraden, maar ik vond jeans - Pauli, again - die niet dikker is dan een standaard katoentje, en ik vind het best een tof effect. Voor de bovenkant en voering koos ik een flinter-flinter-dun katoentje met rood en wit. (Hoewel mijn fototoestel u wil laten doen geloven dat het roze is.)

For the back, I chose a row of metal buttons, the option I like the most for the top version of the pattern.

Voor de rug koos ik voor een rijtje metalen knoopjes, de optie die ik voor de topversie het mooiste vind.

I'm a huge fan of the combination cotton top - shorts - knee high socks. So I made matching shorts, a job not taking more than half an hour, using the most soft knit fabric I ever felt. Liv - comfy is her middle name - just loves it.

Ik ben grote fan van de combinatie katoenen top - short - kniekous, dus ik maakte een bijpassend shortje. Een halfuurwerkje, uit de zachtste tricot die ik ooit in mijn handen had. Heerlijke om dragen volgens Liv, het is bijna een broekrokje.

I bought matching bamboo knee socks with a little bling detail at the top.

Bijpassende kniekousjes - zowel qua kleur als qua zachtheid - komen zoals altijd hiervandaan. Gemaakt van bamboe, en dat verschil voel je meteen. Mijn fototoestel weigert alweer het u te laten zien, maar dat bovenrandje voegt wat bling toe aan het geheel.

And this is when our cat came a long and wriggled himself a way through Livs dollhouse, bringing me some spontaneous laughter to close this story. A smile the Tulip pattern definitely deserves! 

En toen kroop de kat in het poppenhuis, en kreeg ik toch nog een lach als besluit van de fotoreeks. Een lach die het patroontje zeker verdient!

Ready to add your own beautiful Tulip dress or top to the nice bouquet spreading itself all over the internet? Go to the Kaatjenaaisels shop and use the code HAPPYTULIP to get 10% off (expires Oct 9.)

Check out some brand new flowers on these blogs this week:

3/10⎮StraightGrain ▲ The Itinerant Seamstress 

4/10⎮Fairies, Bubbles & Co. ▲ Liivi & Liivi

5/10⎮ Leven met Liv ▲ Coffee + Thread ▲ Sisko by Mieke

6/10⎮Just Add Fabric ▲ Sewpony

7/10⎮While she was sleeping ▲ Made by Sara ▲ Le labo d'Isa 

La vie en rose: een poging.

La vie en rose, het is niet ons talent. Mijn Zannezoet en ik, wij zijn niet altijd even goed in staat om van de kleine dingen te genieten. Of van het moment, van het 'nu' zonder zorgen over het toen of het morgen. Het is een trage leerschool, en een behoorlijk confronterend spiegeltje in mijn kielzog, worstelend met dezelfde knopen. Maar kom, de zon schijnt, en wij doen ons best.

We leven van de grote verdrieten, maar ook van de kleine successen. Onder dat laatstgenoemde valt tegenwoordig ook: stoffenkeuzeharmonie. Sinds ik mijn aversie voor roze liet varen (met als doorslaggevend argument: ze staat er nu eenmaal mee) en sinds ik haar laat kiezen uit een Pinterestbord en niet uit een hele stoffenwinkel, loopt het naaigewijs tussen ons allemaal very smooth. En we vinden een oplossing voor de kleine incidenten.

Zo pinde ik met succes de mooie stof die ze voor haar boekentas koos. Maar ergens in het doorlopen van de bestelprocedure bij Bellelien, viel haar oog op de goud gevlekte double gauze 'jewel song' van Nani Iro. Dat was de topper, dat zou het worden.

Double gauze, voor een boekentas? Ik had zelf eigenlijk weinig ervaring met de stof, dus checkte even bij mevrouw Khadetjes, en ik kon haar #schaterlach zo'n 140 km verderop horen klinken. Een no-go dus. Dus beloofde ik Zanne 'wel iets anders' met die stof. En het puzzelstuk viel al snel op zijn plaats.  Ergens op Instagram viel mijn oog op het St. Tropez Swing patroon van Rebecca Page, en dat leek me wél double gauze materiaal.

Een zalig patroon voor een hittegolf, dat ik maakte met een minimaal aantal aanpassingen. Ik knipte het biaislint aan de hals ook uit de stof, en deed van stitch in the ditch om geen zichtbaar stiksel te verkrijgen. 

Het detail waar ik voor viel was de opening aan de rug, die ik lichtjes aanpaste (verlengde) en waarin ik een drukknopje verstopte zodat de twee overlappende pandjes niet kunnen gaan draaien tijdens het dragen.

Het is een zalig luchtige stof en ook een zalig luchtig modelletje, ik had er dezer dagen bij 32°C met heel veel plezier zelf in rondgelopen.

Ik wilde graag een stukje van de mooie zelfkant van de stof behouden, dus hield ik de achterkant lang, en kortte ik de voorkant wat in. Want anders bedekte het helemaal roze naaisels 2, en dat zou toch ook zonde zijn. Ik vind het net leuk zo, met die 'slip' in donkerroze.

Roze naaisel 2 is een shortje in een plezant gordijnachtig stofje dat ik bij stoffen Pauli vond. Het patroon vermelden durf ik bijna niet: ik vertrok van een short uit een oude Knippie (uit Zannes geboortejaar 2010), maar dat was een bubble short waarvan ik in feite alleen de kruisnaad en de gulp behield. 

Want ik wilde graag een short met plooitjes en een zoom.

Intensief hacken, daarop wordt je soms afgestraft: versie 1 (valse gulp, te enthousiast stof weggewerkt bij het plooien, maatje kleiner) ging rechtstreeks naar onze afzetmarkt voor de klein geworden kleding. Wegens: te nipt, en te veel poepopvouwwerk nodig om er überhaupt in te geraken. Die afzetmarkt heeft gelukkig een uitzonderlijk goede (of in elk geval uitzonderlijk gelijklopende) smaak, dus de short is daar in goede handen en de dames kunnen twinnen. Bij versie 2 voegde ik - buiten een maatje groter en een echte gulp - ook nog een gesplitst achterpand en zakklepjes toe. Het moest een beetje uitdagend blijven, nee?

Wij zijn dan misschien geen rasechte roze gebrilden, Zanne en ik. Maar bij mooi weer en veel verzachtende roze omstandigheden, kan het leven ook best lollig zijn, niet?