#Playgroundwhale: de loting!

Ze zijn weer vertrokken, met zijn allen, die kotertjes. Schoolbankwaarts. We verdelen de zomer in te koesteren mapjes in het foto-archief en smeren massaal boterhammen met choco. Of wraps met kruidenkaas, of we vullen Bentoboxen, om de schoollunch een beetje 2017 te houden.

De speelkledij verhuist ook een legger hoger in de kleerkast, of krijgt het label 'voor de jeugdbeweging'. Zelf hoop ik op een Indian summer om mijn lading shorten en topjes nog wat extra rendement te geven, want geef toe: ik had deze maand augustus beter een wedstrijd winterjas georganiseerd.

Maar toch! Toch zag ik heel toffe shorten verschijnen, op sociale media en in mijn mailbox. En werden er hele frisse topjes, jumpsuits en jurkjes in koffers gestopt om mee te nemen naar zuiderse oorden. 

Maar wie wint er nu dat Decathlon spelpakket ter waarde van 100 euro? 

Voor de loting maakten we gebruik van een stukje van het pakket. Vorig jaar mocht Liv de honneurs waarnemen als onschuldige hand, dit jaar was Zanne aan de beurt. Meppen met pluimpjes gaat al een heel stuk beter dan aan het begin van de zomer, maar deze keer haalden we het badmintonset boven met een ander doel.

Ik printte elk shortje, jurk, top of jumpsuit op een strookje papier en stopte die in een badmintonraket. Inspiratie haalde ik bij een doosje geluk dat ik bij nieuwjaar van een vriendin kreeg: met een pincet vis je, telkens je dat kunt gebruiken, een gelukszinnetje uit de doos. 

Een pakket speelgoed krijgen is ook een soort van gevist gelukt, niet?

Zanne viste, vers thuis van school, het 'grote lot' uit de raket voor Fanny Soetewey.

De vier springtouwen met teller gaan naar:
Patricia Vroman
Evelien Trog
Liesbet Rommens
en
Joke Mortier.



De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht.

Na het loten amuseerden Liv en Zanne zich met het ontmantelen van de hele prijsraket en het luidop voorlezen van alle namen van deelnemers. Ik ga het jullie niet aandoen te declameren wie er net naast de prijzen viel, maar ik zorgde zonder het te weten voor een half uur topamusement. Fijn dat ze mijn briefjesgerol konden waarderen.

Blijf je creaties delen met #mindthewhale! Het is motiverend en inspirerend om te zien wat jullie met de walviskinders aanvangen. Voor deelname aan de boekentaswedstrijd heb je nog een weekje de tijd!

Een greep uit de vele plezanterikken:

Naai een boekentas en win de inhoud: #mixnmatchsummerchallenge

Als er een nieuw kind geboren wordt, hoor je eigenlijk niet uit het oog te verliezen dat er, in de buurt van de nieuwkomer, al eerder gefabriceerde kroost leeft. En aandacht nodig heeft. Een bizarre opener, misschien. En wees gerust: het is niet zo dat ik Liv verwaarloosde sinds Zanne zich, op een kwartier tijd, een weg naar omnipresent baande. Daar zou zich, na bijna zeven jaar, vast al een of andere instantie mee gemoeid hebben.

Liv is weldoorvoed en gezond. Maar in alle #playgroundwhale wedstrijd voorbereidingen vergat ik haast dat samen met de appels en de maïs ook de schoolspullen rijpen in de supermarkt. En dat ik zelf een lijvige studie liet voorafgaan aan het ontwikkelen van twee boekentaspatronen. Waar ik best blij mee ben. Dit is bijvoorbeeld de bodem van de boekentas van Zanne, na een jaar gebruik. Die mag met rechte rug naast degelijke winkelexemplaren staan in het boekentassenrek!

Maar ik schonk het patroon deze zomer dus nog niet al te veel aandacht. Gelukkig was daar Katleen. We kennen elkaar niet persoonlijk, maar ik leerde alvast dat Katleen een vooruitziende vrouw is. Midden juli al, toen ik nog vertoefde in een wereld waar men zand en schelpjes lust, haalde zij alles in huis voor een Mix 'n Match boekentas. En zoals wel vaker een goed plan bij uitdagingen: ze zocht lotgenoten. Via #mixnmatchsummerchallenge riep ze collega naaisters op om eenzelfde voorzienigheid aan de dag te leggen en de vorderingen te tonen op Instagram. En dat deed me wel iets. Katleens tas is net klaar. Een snoepje van een boekentas, met heerlijke extra's. Check haar blog voor het geheel!

Patronen tekenen, dat is een lollige bezigheid. Patronen uitvinden is nog lolliger. 103 modellen in papier (dat in veel gevallen onder de naaimachine terecht komt), en minstens even veel lapjes stof en probeersels voor er iets testbaars tevoorschijn komt. Dat is een heel leuke fase van het geheel. Maar nòg plezanter is het om de boel op de wereld los te laten, en al helemaal als jullie een patroon zelf tot leven doen komen. Ik vond het dus niet onlogisch om de gezamenlijke arbeid wat te kruiden met een extraatje. We doen ook hier niet om ter mooist, dat zou niet bij een samenhorigheidsuitdaging passen. Maar wel van loterij. Wie deze zomer een Mix 'n Match boekentas maakt, maakt kans op boekentasinhoud!

Wat kun je winnen?

Lola Life Lines, Vlaanderens fijnste neus voor hippe boekentasvulling (en véél meer) steekt boekentasmakers met plezier mee een hart onder de riem. Zij neemt het lunchdeel van de boekentasvulling voor haar rekening, met een drinkfles, een lunchtas en een brooddoos.

Zelf zorg ik voor het naaibare deel van het geheel: de winnaar krijgt ook een zwem/turnzakje en een pennenzak. 

Die herken je misschien nog uit Zo Geknipt en Zo Geknipt 2. Voor de pennenzak zie je de original, die ook in het boek stond. De prijsversie krijgt dus een ander stofje, assorti met de zwemzak.

Hoe neem je deel?

- Naai, voor eind augustus, een exemplaar van Mix 'n Match, de grote of de kleine versie. Uiteraard zijn ook tassen welkom die al in de loop van juli verschenen met #mixnmatchsummerchallenge. 

- Deel een foto (of foto's) van jouw tas, afgewerkt of onder constructie:

* Op Instagram met #mixnmatchsummerchallenge en tag @mindthewhale

* OF via de Facebookpagina

* OF via mindthewhale(at)gmail(punt)com, als je niet zo'n sociale-media-held bent;

- Volg @mindthewhale en @lola.life.lines op Instagram;

- Vul het formulier in zodat ik je terug kan vinden als je wint. Elke naaisel telt voor 1 lotje in de prijzenpot, het heeft dus geen zin om een foto via twee kanalen te delen.

Ik laat een onschuldige hand het werk doen: het is geen schoonheidswedstrijd of fotowedstrijd voor naaisters. Om last-minute fans ook een kans te geven, sluiten we deze wedstrijd af op 9 september 2017. Voor de kindjes die de eerste week nog met een plastic zakje naar school moeten. ;-) Op zondag 10 september maak ik de winnaar bekend!

Omwille van de aard van de prijzen is de wedstrijd toegankelijk voor deelnemers die in België of Nederland wonen.

Die zwemzak, dat is een van de patronen uit het eerste boek waar ik vaak vraag naar krijg als mensen op zoek zijn naar het boek. Het stofje kocht ik vorig jaar bij ♥ Bellelien. 

Het boek kan je helaas niet meer krijgen, maar dit zwemzakje verschijnt binnenkort wel als los patroon in de Mind the Whale patronenshop! 

Nog wat inspiratie nodig? Ik werd geïnspireerd door de exemplaren van hastastrid, studio juliette, aamore en lucky mie. 

Geen boekentasmaker, wel wedstrijdfan? De #playgroundwhale wedstrijd loopt ook nog een paar weken!

Maxirok voor dames

Maxirok, voor kleine en grote dames, schreef ik dus. En ik zou niet durven beweren dat je er ook mee aan de slag kunt voor een rondje selfish sewing, als ik dat niet zelf eerst eens had getest. Ik presenteer u: een maxirok voor mezelf, met 1 split, volgens de verse maxirokhandleiding die ik hier al voor kleine dames demonstreerde.

Ik ben grote fan van het 'snuisterassortiment' van stoffen Pauli in Leuven, maar ik geraak zelf niet altijd ter plekke. Gelukkig kon ik rekenen op mijn stromadammen, die, gewapend met de camera van hun smartphone als directe communicatielijn, gingen voelen en snuffelen in mijn plaats.

Dat resulteerde in deze rok.

Ja, die binnenkant is oranje.

We moeten zelfs stellen: fluo-oranje. De aankoop van de stof moet je je als volgt voorstellen. Aan de ene kant van de lijn een fronsende ik. Op mijn scherm een soort regenboog aan paars, die bij elke halve kantelgraad van de telefoon een andere kleur leek te krijgen. De stof deed me nog het meest denken aan een zeemeermin. En dat gecombineerd met een oranje binnenkant. Euh. What where they thinking?

'They', aan de andere kant van de lijn, waren intussen getransformeerd in twee kirrende kangoeroes. Hoe harder mijn wenkbrauwen zich richting aarde bogen, onder invloed van twijfel en zwaartekracht, hoe meer de dames in de winkel op en neer stuiterden van enthousiasme. Nummer 1 verborg me nooit haar liefde voor maxirokken. Nummer 2 is dan weer bedreven in het stijlvol in beeld brengen van zeemeerminnen. Dus ik fronste wel maar liet hen begaan, voor het dak van Pauli er skippybalgewijs af zou vliegen. Ze huppelden naar de kassa.

En toen kreeg ik de stof in mijn handen. En snapte ik het hele over the moon zijn en de trampoline-imitatie.  Er zullen vast voor- en tegenstanders zijn, maar ik vind de stof wat men bij de Noorderburen als 'onwijs gaaf' zou omschrijven.

De oranje binnenkant schijnt lichtjes door de blauwe (niet paarse) buitenstof heen. Ik doorstikte - de boel was toch al gewaagd, waarom niet - met oranje stikzijde.

Ik gebruikte ook oranje overlockgaren om de bonterigheid compleet te maken. Opperzichtbaar dus, met al dat openflappen van zo'n maxirok, maar de stof vroeg erom.

Ik maakte de versie met 1 split. Het ding zit als een joggingbroek. Maar dan nòg comfortabeler. Het gaat hier om mijn maxirokontgroening, dus dat elegant zitten vraagt misschien nog wat oefening.

Staan kan ik al. En op eerder toevallige wijze bezorgde Omabetty me tijdens het maken van de rok een paar schoenen dat, net als de rokbinnenkant,  het gebruik van reflectiekledij op de fiets overbodig maakt.

En over die fiets gesproken: ik belandde tijdens de 'roktestrit' ook op een bluebike, en toen werd het een beetje te compleet qua matchy matchy oranjeblauw.

Ik leek helemaal fan van een of andere voetbalclub. (Al heb ik geen idee of er eentje bestaat die me met deze kleurencombi meteen tot de harde supporterskern zou toelaten.)

In elk geval: ik fietste van Brussel Noord tot aan de Heizel, met de rok. En hoewel een vriendin me de truc met het muntje tipte, geraakte al de flapperigheid niet in de wielen verstrikt. Ik moet hier en daar nog een balk-figuur-complex de kop indrukken voor ik helemaal voluit durf gaan in de kleerkastaanvulling. Maar voor de geïnvesteerde naaitijd moet ik het alvast niet laten, want we klokten af op 35 minuten.

Met print voor mezelf durf ik voorlopig nog niet aan. Jij wel? Laat me zeker weten mocht jij met de handleiding aan de slag gaan!