Zanne & De Feesten

De zon klimt alweer wat hoger dan in mei, toen we door het bos huppelden in het lentelicht, om te vieren dat Zanne groeit. En dat soort gelegenheden verdienen hun plaats op dit digidagboek.

Zannes lentefeest werd, net als dat van Liv, een memorabele dag in de gezinsgeschiedenis. Een dakje van lei op een huis van geluk. Alsof er op de uitnodiging stond: "meebrengen: goed weer en je goed humeur." In werkelijkheid stond er op de uitnodiging een jungle en een panterkind. Een samenwerkende vennootschap tussen moeder en dochter (met moeder in de louter order-uitvoerende rol.)

Ze vertrok van het idee 'ik wil graag een taart met daarop een kindje dat een panter aait'. Werkelijk geen enkel idee hoe ze daarbij kwam, maar de jungle-lijn werd doorgetrokken en was een makkelijk uitvoerbaar thema. Iets met overuren van een Cameo en honderden papieren bladeren, groene slingers en kleurrijke papegaaien, want de bron aan strijkparelgeduld van de zus was onuitputtelijk.

De gasten gingen op expeditie in het speelbos en hielpen Zanne op pad in kleine opdrachten.

Zelf vond ik het mooiste resultaat het antwoord op deze vraag:

Met grappigheden als de neef die 'goeie punten' tot de onmogelijkheden rekent. En zijn respectievelijke vader 'brave kindjes'. Maar lezen wat de grote droom is van je eigen ouders doet je ook wel wat. Zanne las haar verzameling ruggensteuntjes bij het slapengaan, en vatte het helemaal.

Kledinggewijs stond haar besluit al erg lang vast. "Een hemdjurk met stof van bij Lotte." Luttele maanden na die wens bracht Straight Grain Ume uit en Lotte die heerlijke Tencels met bijpassende accentstofjes. Laat ons zeggen dat er voor stof- en patroonkeuze niet veel moodboards nodig waren dit jaar. 

Ik naaide een jurk uit effen Tencel Dusk en gebruikte 2 lapjes Eye Candy voor de accenten. Eentje zou eigenlijk al voor effect hebben gezorgd, maar het ging nu eenmaal om een feestjurk. Dus ik stopte accentjes in de kraag, de rugpas, de lusjes aan de mouwen, in het knopenpad en het borstzakje. En die vrolijke hoekjes aan de slippen van de jurk.

De 'volgende volger' weet dat ik Tencelgewijs bij de bron zit, als sidekick van de designer herself, en dus een #reclame zou horen te plaatsen. Maar u zult me toch moeten geloven: die stof verwerkt zonder moeite, draagt als zijde, en oogst complimenten als ik muggenbeten in de zomer. Zanne is boos dat de voorbije maanden te heet waren voor mouwen, en zo blij dat de patroonkeuze maakt dat de - inmiddels erg korte- jurk ook skinnycombineerbaar is. 

Op het feest droeg ze hem met handgeprinte kniekousen.

En later zonder kousen. En nog later ook zonder schoenen. Die zeer thematisch correcte schoenen - Hippe Schoentjes, as ever - dienden trouwens op die dag, de dag na die dag, en daarna nooit meer. Ze staan intussen op 2dehands. Die zomer, weet u...

'Voor de kou' - die niet kwam die dag - bestelde Zanne een bomber met veranderpailletten. Zoals haar zus, ze wachtte al een jaar op haar exemplaar. Ik tekende er eentje met raglanmouwen en stikte hem uit soepel koper nepleder. Ook dit jaar bleef het jasje het grootste deel van de tijd aan de kapstok, maar ze draagt hem nu wel als najaarsjas.

Ik bestelde wederom een - wederom heerlijke - taart bij Vanille Charlotte en had even een bankschroef nodig om mijn mond terug dicht te krijgen, toen het resultaat arriveerde. Zannes taartverzoek werd een jungle-panter-EyeCandy taart. Oeverloos veel respect, en smaakpapilverwennerij. 

Een dag met een hartje, het doet plezier hem nog eens te doorbladeren. Dan is 'bedankkaartje' een woord op zijn plaats:

Bloggers for life 2016: pièce deuxnique

We spelen een rondje familieraad! "We vroegen aan 100 Vlamingen: ken jij Music For Life?" Ik gok dat er op het televisiescherm een aanzienlijk onevenwicht zou verschijnen tussen het balkje 'ja' en het balkje 'neen'. Want de gemiddelde Vlaming kent intussen de Warmste Week wel. 

Zelfde verhaal voor: "We vroegen aan 100 bloglezers: ken jij Bloggers For Life?" De kans is groot dat u deze hele introductie mag skippen of snellezen, wegens: u weet al lang waar het over gaat. Voor vers thuisgekomen poolreizigers, zomerslapers of nieuwbakken alfabeten die toch moesten fronsen bij 'Bloggers for Life' deze samenvatting: heel veel naaisels in een veiling, een goed doel, en een volledige opbrengst die naar dat goed doel gaat. 

Mijn te veilen #BFL2016-stuk is voorlopig nog een pièce unique. Er bestaat er nu nog maar eentje van. 

Dat is niet zo gek bij een handgemaakt kledingstuk, natuurlijk. Maar ik ben er ook heel zeker van dat er niemand dezelfde jurk in dezelfde stof maakte. Want ik dacht zo: laat ik het dit jaar eens vrij eenvoudig houden qua model, maar een specialleke doen met de stof. 

Sinds ik naai voor onze meisjes, zal ik niet meer zo gauw veel geld geven aan katoenen confectiejurkjes. Tenzij het de stof is die me van mijn sokken blaast. Vaak gaat het dan om een jurk die geen all-over-print heeft, maar waarvan de stof speciaal op maat van het jurkpatroon is getekend. Dat leek me leuk om zelf ook eens te proberen. Ik nam dus het Tinny patroon van Straight Grain, koos mijn opties, en maakte een ontwerp dat ik leuk vond bij het patroon, op maat van de patroondelen. Toen het na het drukken in de bus viel, moest ik niet meer puzzelen: gewoon knippen en in elkaar zetten.

Ik hou van geometrische prints en vrolijke kleurcontrasten in 'vervuilde' kleuren. En af en toe ook wel van een beetje zwier.

Ik maakte het mezelf gemakkelijk en liet in 1 haal ook de stof voor de voering drukken. Zo was ik heel zeker dat die bij rest zou passen.

En zo kon ik ook aan de binnenkant wat vrolijkheid verstoppen. Geen kat die dat ziet, als Zanne de jurk draagt, maar ik heb een zwak voor kleren waar iemand 'loos ging' in details voor de voering.

Zanne is in haar nopjes, zoals je ziet. In de eerste plaats omdat ze overdreven veel mascara mocht, en oogschaduw, en voor het eerst in haar leven 'lange oorbellen'. (Want dat mag pas 'voor echt' als ze 10 wordt. En hoe minder zes jaar en hoe meer 26, hoe beter, volgens Zanne.) Maar ook omdat ze de jurk gewoon mag houden! Dit is namelijk nu nog een pièce unique, maar het wordt een pièce deuxnique. Ik liet exact genoeg stof drukken voor 2 jurken: het tweede exemplaar gooi ik in de pot voor de veiling!

Dat is fijn, want de kleurtjes zijn zo 'mijn ding' dat ik moeite zou hebben om ze af te staan. Maar bovendien heb jij zo meer kans dat je er iets mee bent: het ontwerp is geschikt voor een jurkje tussen maat 104 en 128. Ik maak het dus nog 1 keer opnieuw, in een maat naar keuze, voor de winnaar van de veiling!

(Hou er wel rekening mee dat de plaatsing van de tekening zal afwijken in kleinere maatjes: minder roze onderaan de rok, en een print op het topje die ofwel tot aan de schouders zal komen, ofwel 'doorgesneden driehoekjes' zal hebben aan de taille. De jurk van Zanne is een maat 128.)

Hoe kan je kans maken op deze jurk? Door 1 of meerdere lotjes te kopen! Een lotje kost 2 euro, en je kan zoveel lotjes kopen als je wil. De volledig spelregels lees je onderaan dit blogbericht, dus die neem je best nog eens door voor je aan het kopen gaat! Voor dit stuk geldt:

• Vul onderstaand formulier in. (Heel belangrijk, doe je dit niet, dan geldt je lotje niet.)

• Stort het bedrag (aantal lotjes dat je voor deze jurk wil kopen maal 2 euro) op rekeningnummer BE69 3770 2596 1378

• Te vermelden gegevens: 05 – naam – voornaam – aantal lotjes

Die 05 is het nummer van mijn veilingstuk. Wil je lotjes voor verschillende stukken, doe dan een storting per stuk, en vul het formulier in per stuk op elke 'blog in kwestie'.
Om een lotje te kopen voor deze jurk heb je tijd tot 18/11/2016, 23u59. Volgende week komen er weer andere items online. 'Snel' zijn is dus de boodschap!

 

Benieuwd naar de andere stukken die deze week geveild worden? Dat ontdek je hier!

1 Petrol & Mint • 2 Kaatjenaaisels • 3 Liesellove • 4 Sisko by Mieke • 5 Leven met Liv 

6 a naais ID • 7 Jo Chapeau • 8 Lucky Mie • 9 Piepow • 10 Made by Mamzella

De kleine lettertjes:

• Elke veiling duurt van maandag tot vrijdag, je kan dus vanaf maandag tot en met vrijdag overschrijvingen doen op rekeningnummer BE69 3770 2596 1378, voor zoveel lotjes als je zelf wenst. Er wordt geen uitzondering gemaakt.
• Per stuk waarvoor je lotjes koopt, graag 1 overschrijving. Dit om verwarring te vermijden. Wens je voor stuk 1 graag 3 lotjes en voor stuk 5 graag 2 lotjes? Perfect mogelijk, maar bezorg ons de centen in twee overschrijvingen - eentje van 6 euro voor stuk 1 en een van €4 voor stuk 5.
• Er wordt geen cash geld aangenomen. Wij hebben geen kassa, en de deelnemende blogsters wonen verspreid over het land. Wil je een lotje, registreer je dan via het formulier, en schrijf daarna over op de rekening
•Per overschrijving vragen we met aandrang de volledige en juiste vermelding in de mededeling te gebruiken. Deze gegevens zijn terug te vinden op de blog van de maakster in kwestie. (Dus voor mijn stuk hierboven, voor de andere stukken op de blogs van mijn collega's.)
• Op elke blog waar je een stuk koopt, vul je het formulier in, zodat we over je gegevens beschikken in geval van winst. We vergelijken deze lijst met de overschrijvingen. Enkel een overschrijving vergezeld van een registratie via het formulier is een geldige deelname. 
• De centen schrijf je over op rekeningnummer BE69 3770 2596 1378 en enkel op dit nummer.
• Alle centen gaan integraal naar het goede doel, er worden geen kosten vanaf gehouden, ook niet voor de verzending van de stukken. Wij doen dit vrijwillig om de doelen te steunen. Hou daarom in het achterhoofd: we veilen handgemaakte stukken van hobbynaaisters. Hou er rekening mee dat misschien niet alles 100% perfect is afgewerkt. (Dat is een winkelstuk meestal ook niet.) Er loopt al eens een naadje scheef of er hangt al eens een draadje los: niemand is perfect. We gaan voor een perfecte imperfectie overgoten met veel menselijkheid!
• Verzending naar het buitenland is duur vanuit België. Wens je vanuit het buitenland lotjes te kopen voor een stuk? Dat kan, maar als je wint, vragen wij de verzendkosten zelf te dragen.

--> • De trekking gaat door op 18 december. De winnaars worden via de blogs en op de facebookpagina bekend gemaakt.

Tussenseizoen, part II

Voor Zanne maakte ik een meerseizoenenjas, maar dat was voor Liv niet nodig. Er hangt een dikke gewatteerde knuffeljas klaar, die de kast uit komt zodra we kunnen sabelen met ijspegels en zodra we kunnen genieten van de Frozenintro op de voorruit. Onze (verder optieloze) auto heeft één magic trick in zijn marge: ijssterren die groeien terwijl je rijdt. Gevaarlijk mooi. 

Maar voorlopig blazen we niet veel meer dan wolkjes in de lucht en rapen we kastanjes, en daarbij past: een herfstjas. Berlin, ook hier. 

 

Mijn doorgedreven stofopwerkplan deed me een combinatie uit de kast halen die me tot in de afwerkingsfase wat deed fronsen en twijfelen. De buitenstof ligt al jaren op de 'verkoopstapel' wegens gekocht in een vlaag van zinsverbijstering. Voor een broek als ik me niet vergis, en vervolgens voor niets meer, want kleine diva's durven vast niet op straat met een moeder in een bompabroek. Een rafelig dun stofje in een onbestemd groen, dat moeilijk verwerkte en moeilijk te fotograferen is. Bovendien dansten de ruitjes op en neer tijdens het maken en heeft de stof weinig tot geen warmte in zich. Ik had dus mijn twijfels, en bleef maar 'leger' of 'jager' denken, tot zij me de bruine paspel door koperen liet vervangen en ik er langzaamaan toch iets in begon te zien.

En daarbij, als voering, een prachtige bling-Lucy-has-a-secret-stof van bij Mon Depot. Een lap die ik ooit blind verliefd kocht en vervolgens doelloos parkeerde, omdat het zo'n specialleke is.

En ik weet niet of u het ziet zoals ik het zie - de inhoud van de jas heeft bij mij natuurlijk een streepje voor - maar helemaal op het eind besloot ik: ik vind dat het marcheert, samen. De stoffen, het seizoen, het paspel, het kind. Onderstaande foto geeft de meest realistische weergave van de kleuren zoals ze in het echt zijn, and I ♥ it.



Ik watteerde de voering, en dat was een beetje een uitdaging want de stof heeft al een zekere dikte en structuur.

Ik wilde vermijden dat de meisjes er zouden uitzien als een tweeling met hun jasjes, dus ik varieerde een klein beetje in opties. Geen zakflapjes deze keer en geen verlengde versie. Wel paspel, en twee knoopjes boven elkaar in plaats van naast elkaar. Dat maakt het front licht asymmetrisch, maar het stoort mij niet. 

Deze keer vergat ik de plooi op de rug niet, maar het flapje liet ik weg.

Ik wilde namelijk graag schouderflapjes, vond knopen in de perfecte kleur in mijn kast, maar had er maar net genoeg. 

Ik combineerde de staande kraag met de kap, en verving het beleg van de kap door boordstof - prikstofhater nummer 2 in da house. Ook Liv kreeg duimgaten aan de mouwen en klikkers voor wantjes.

Voila. Meer moet dat niet zijn. Ik ken niet veel van kleuranalyse, maar als ik voor Liv op een type zou moeten gokken, dan denk ik 'herfst'. En die holde ze in, de herfst, met een jasje dat er prima in past!

Tweeseizoenenjas voor warmbloedigen

Er zijn eigenschappen van jezelf, die je in je kinderen herkent, en waar je niet fier op bent. Je waagt je aan genenmeeting en koestert de absurde hoop om de exacte mix aan positieve punten door te geven, maar dat lukt denk ik zelden. Er zijn dingen die je met plezier doorgaf. En er zijn zaken die niet in jezelf zitten, en die je blij, en zelfs een tikje jaloers, bij je kind ontdekt. Zo word ik elke zomer weleens gegrild in een moment van onoplettendheid. Met de fiets van A naar B, en van wit naar rood. Terwijl Liv naast me prachtig bronst doorheen zonnemelk factor babyvelproof. En zo ben ik elke winter Miss Waarismijnfleece, terwijl Zanne bij min dertien naar school vertrekt met kniekousen en thuis komt met blote benen. En met stomende klachten over haar lekker / veel te warme winterjas.

Daar moest ik iets op vinden. Winterjasloos leek me geen optie. Want af en toe moeten 's moeders bezorgdheid én koude-voeten-barometer het halen van de koppigheid van die kleine ijsbeer. Maar ik had ook geen zin in een hele winter gezeur over wattine en te hoog dicht geritste kragen. En dus gingen we voor moduleerbaarheid. Als we een najaar krijgen zoals vorig jaar hebben winterjassen toch geen zin, dan kan ze met blote armen op pad tot in november, en is er dan pas sprake van 'tussenseizoen'. 

Ik maakte Straight-Grains Berlin, met enige lichte aanpassingen. 

Het jasje werd 2 maten verlengd, op vraag van de bestemmeling die graag jassen ziet die haar aan jurkjes doen denken. 

Ze vroeg ook een jas zonder gekriebel onder haar kin, dus ik maakte de staande kraag maar verlaagde een centimeter en liet hem niet overlappen. 

Eén aanpassing gebeurde noodgedwongen, doordat ik het rugpand 'misknipte' en maar net genoeg stof had. De jas mist dus die mooie plooi op de rug en heeft een extra naad die - hoera voor het slimme ontwerp - mooi op de deelnaden van de voorkant aansluit. 

Aan de mouwen zitten wat 'folliekes': duimgaten (op vraag) en klikkers voor wantjes. Zo lang er geen protest op komt, blijf ik me daarmee wapenen tegen weeswanten. (Al vrees ik dat het verdwijnen van Livs nonchalance en haar verbod op wantklikkers zich niet mooi synchroon zullen manifesteren.)

Het moduleerbare van de jas zit hem binnenin. Ik maakte de jas met soepele wol - uit haar stoffenkast - en kocht een katoentje voor de binnenkant in de verse bakstenen stoffenwinkel in mijn thuishaven. Het patroon schrijft wattine voor tussen die twee, maar die liet ik weg. Wol plus katoen, dat is prima voor Zanne zo lang het niet vriest.

Die twee strepen biais links en rechts, die houden deelbare ritsen op hun plaats. 

Want als het wel vriest, voegen we een soort van bodywarmer toe aan de binnenkant, getekend volgens het patroon van de voering, en 'inritsbaar' tegen dat biaislint.

Aan de hals voorzag ik eerst een soort van beleg, waaronder die bodywarmer werd vastgeknoopt. Mijn 13-koppig naaigezelschap van dit weekend zal even met de ogen rollen omdat ik de hele jas nog eens uit elkaar haalde nadat hij helemaal af was, beleg incluis. Maar ze zullen moeten toegeven: dat zag er nogal prototypisch uit. Heel veel 'systeem' voor iets dat au fond best eenvoudig kon. Dus voorzag ik een elegantere oplossing. Bovenaan de bodywarmer zit nu een 'holle kraag'.

Die schuif je over de jaskraag heen en kan je aan binnen- en buitenkant vastzetten met knoopjes. Had ik het op voorhand bedacht, dan had ik de gewone kraag ook in het bruin gemaakt, want dat geeft de jas vind ik wel iets extra's.

Ik moest enkel nog iets verzinnen voor de jaslus. Dus die doet nu van kiekeboe.

"Die bodywarmer gaat zelden uit de kast komen," beweerde ik op weekend. Dat had ik gedacht! Mejuffer mag dan geen fan zijn van 'te warm', ik blijk wel mijn voorliefde voor 'veel vijfen en zessen' door te hebben gegeven. Ze vond de ritsen geweldig, en trok dus maar al haar kleren uit om met haar blote rug die zachte binnenkant te kunnen voelen.

Nog een muts en een sjaal bij het geheel, en er kan er alvast eentje de herfst/winter in!